
De foto oogt heel weids en zo was het in werkelijkheid ook: een korte zeereep, een open strand en een eindeloze zee (‘Uitzicht tot aan Engeland’, noemde Margriet de Moor het ooit). Ik heb het gevoel alsof dat allemaal veranderd is: strand en zee zijn verder af komen te liggen, het strand zelf is breder en tegelijk ook voller geworden door de vaste bebouwing (een ongenadige miskleun), het water is straks begrensd door een hele trits windmolens op zichtafstand.
Of ben ik nou een beetje cynisch?

Nee hoor!
Door het opspuiten van t zand dat al verschillende malen is weggespoeld richting tegen de pier IJmuiden aan is het strand breder en verder van de boulevard af komen te liggen omdat de dijk in duin ook breder is en er dus een bredere duin is gemaakt en het contact dorp boulevard strand kunstmatig is en door de trendy strandpaleizen is het visueel perceptie anders dan in de tijd van deze ansichtkaart…de miskleun zit in t hele segment hoe omgaan met kust duin strand en toerisme…maar t is te laat om nog anders te willen…toen casa mare en neerlandia zeebad en de linnen tentjes nog bestonden…t gedoe heeft te maken met de vervreemding t commerciële de kinderen uit de tijd t kan niet op en de dominantie en receptie en dirigisme ons besloten bestuurlijk systeem…ons karakter dat niets kan blijven wat is en er steeds druk van bovenaf er opgelegen kan worden…kijk naar strandhotel en alwine hoever is t zo gekomen en parking…de grent is leeg de boulevard is gedateerd en t strand is vroeger rust nu een disney park…de weg van tappenbeck en picke en de knijn zijn verlaten…t komt nooit meer goed…de zee gaat vol wind turbines en t strand vol camping bungalows…t geld en de hebzucht heerst…in werkelijkheid heeft t zeese nooit bestaan besefte een toerist van vroeger…alleen zijn jeugd die hij hier had door gebracht had een kortstondig bestaan en zelfs dat was t dorp ongemerkt voorbij gegaan …reddeloos dorp zomaar op aarde geworpen…als je de stoomtram en huis ter duin weg krabt uit de historie blijft er niets over…waarschijnlijk was de caddy en de kroeg wurftbar met de dancing casino een hoogtepunt toen de vergissing niet even opletten…soms is een hoogtepunt tevens een einde van een idee en beleving…t zeesse lost op in een bad loog en krimpt weg door de gaten van de tijd en materie….