
Het moet de mooiste plek van de hele wereld zijn geweest om daar ‘op café’ te gaan: ’s morgens voor een mooie koffie met wat zoetigs erbij, ’s middags een lunch en tegen de avond een ijskoude jonge jenever met aansluitend een goed diner. Alle fasen die automatisch en aansluitend in elkaar overgaan, je hoefde hier nooit meer weg te gaan. Je laten bedienen door keurige obers, af en toe een beetje stuifzand voor de aardigheid en verder alleen maar het ruischen van de zee. Aan het einde van de dag doodgaan aan melancholera.

Soms in de loop van de tijd,treden er defecten op in die zelfde verloop van die tijd die anders veroorzaken als dat men van de loop van de tijd zal kunnen verwachten.
Kijk men is wel eens ergens te vroeg of te laat en beiden gebeurtenissen spelen met de gedachte van het idee tijd.
Mensen die steeds zich met het verleden bezig houden zijn te laat afgeleverd in het tijds gewricht.
Mensen die zich met transcendentie van de tijd bezig houden zijn te vroeg afgeleverd in het tijds gewricht.
Planning is een hulpen loze kreet om weerstand te bieden aan de natuurlijke impulsief heden van het tijds gewricht.
In fin de siècle kun je een moment beleven dat de tijd een verschuiving vertoont en dat je op de boulevard der broken dreams terecht komt en ze allemaal tegen komt die toen de status van het dorp uit stalden.
Misschien zitten er bij koniinenburg wel interessante en beruchte lieden op het terras zoals Freud of Jung of Mahler met van Gogh of zelfs die Oostenrijker uit de loopgraaf die het allemaal veroorzaakte of Remarque en celine die het opschreven als scherpslijpers of op momenten rustig en bedaart .
Soms kom je op een terras te laat voor je grote liefde die weg fiets op zo een retro opoe fiets met gouden kleur en soms lijdt je zoveel pijn dat je al overleden had moeten wezen.
Je grote liefde zag je pas terug op het laatste moment toen je terug kwam uit de stoomtram en uit stapte en je werd bij de punt over reden door een op hol geslagen paard en hooi wagen.
Je kon nog net de laatste woorden in haar armen fluisteren en toen je de laatste adem uit blies ging je nergens heen en kwam je nergens terecht…je werd met een medaille begraven…die je grote liefde aan de kringloop winkel verkocht,..tijd is een idee en het leven is een grap…en oorlogen zijn een belangen strijd,…alles zit in het karakter…en alles komt er uit en gebeurt,…zelfs zijn er mutaties die onverklaarbaar zijn…de natuur is eigenlijk niet te verklaren…ze doen een poging….
hoe ik een boekkie over beachbiken maakte,…