Bekend beeld. Zie mezelf hoog boven de crowd over het raam hangen. Huis vol Orangisten.
Exact drie weken later op hetzelfde plekje het gevecht tegen de kanaalrat aangegaan. En het onderspit moeten delven. Hemelevaart van toen is me beter bij gebleven, dan de queens fly by.
mooi geschreven door een oude vriend en nostalgie snijdt als een mes door de ziel…en zal nooit meer terug gezien worden in de setting en beleving van toen..de zomernachten en de feesten op t strand dat je liep met het levende vlees dat je wellust bekoorde langs de vloedlijn op t natte zand…je ziet je rimpels in je gezicht in de verweerde spiegel dat leven heet..we,gaven die naam omdat al t anderen niet beschikbaar was en op t eind van de zomernacht kropen we op elkaar in t cafe en laafde we ons met sex liefde en drank soms in ongeregistreerde volgordes…t is de plaats en manieren zoals lovers gaan…samen hand en hand onder de maan over t strand…van orangisten en t establishment heb ik niet veel begrepen maar dat ligt aan mij…denk dat je onafhankelijk en authentiek moet denken en leven…net zoals de reclame man in mannen harten die alles vaarwel zei en met zijn oude vw samba bus vol met swinging girls de wijde wereld introk…en zijn carrière en alle anderen artificelen dingen in zee smeet…als de tranen zijn opgedroogd en de kinderen worden ook zakelijk pragmatisch en verliezen hun spontaniteit en speelsheid dan komt de avond van de levens dag dat je t overziet en beschouwt…een aude en vaarwell is nostalgie dat de ding der dingen wellicht als een vergissingen begonnen en daar aan enige orde in de chaos is geschapen zoals op een ruby tuesday of als een tuesday afternoon…of de vergeten verhalen uit chelsea hotel of hotel noordzee zoals cremer in de vergeten episodes geschreven schijnt te hebben…over al de dingen waar mn vroeger niet over durfde te praten…soms barsten reflecties uit de porseleinen schaal om in scherven te vallen op een harde ondergrond…
Rond die tijd was ik voor het eerst daar. Ook alweer meer dan 30 jaar geleden.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Bekend beeld. Zie mezelf hoog boven de crowd over het raam hangen. Huis vol Orangisten.
Exact drie weken later op hetzelfde plekje het gevecht tegen de kanaalrat aangegaan. En het onderspit moeten delven. Hemelevaart van toen is me beter bij gebleven, dan de queens fly by.
mooi geschreven door een oude vriend en nostalgie snijdt als een mes door de ziel…en zal nooit meer terug gezien worden in de setting en beleving van toen..de zomernachten en de feesten op t strand dat je liep met het levende vlees dat je wellust bekoorde langs de vloedlijn op t natte zand…je ziet je rimpels in je gezicht in de verweerde spiegel dat leven heet..we,gaven die naam omdat al t anderen niet beschikbaar was en op t eind van de zomernacht kropen we op elkaar in t cafe en laafde we ons met sex liefde en drank soms in ongeregistreerde volgordes…t is de plaats en manieren zoals lovers gaan…samen hand en hand onder de maan over t strand…van orangisten en t establishment heb ik niet veel begrepen maar dat ligt aan mij…denk dat je onafhankelijk en authentiek moet denken en leven…net zoals de reclame man in mannen harten die alles vaarwel zei en met zijn oude vw samba bus vol met swinging girls de wijde wereld introk…en zijn carrière en alle anderen artificelen dingen in zee smeet…als de tranen zijn opgedroogd en de kinderen worden ook zakelijk pragmatisch en verliezen hun spontaniteit en speelsheid dan komt de avond van de levens dag dat je t overziet en beschouwt…een aude en vaarwell is nostalgie dat de ding der dingen wellicht als een vergissingen begonnen en daar aan enige orde in de chaos is geschapen zoals op een ruby tuesday of als een tuesday afternoon…of de vergeten verhalen uit chelsea hotel of hotel noordzee zoals cremer in de vergeten episodes geschreven schijnt te hebben…over al de dingen waar mn vroeger niet over durfde te praten…soms barsten reflecties uit de porseleinen schaal om in scherven te vallen op een harde ondergrond…
Rond die tijd was ik voor het eerst daar. Ook alweer meer dan 30 jaar geleden.