De Kerkstraat in 1906 en daaronder een paar jaar later. Helemaal links de kruidenierszaak van Van Reyzen, later van Beuk. Daarnaast – en meest saillant – op de bovenste foto een pand dat al bijna voorover kukelt. Daarin zou volgens mededelingen van het Regionaal Archief voor Leiden en Omstreken van 1690 tot 1835 de Rooms-Katholieke pastorie gevestigd zijn geweest. En daarachter – niet zichtbaar voor calvinistisch Noordwijk – een heuse schuil- of schuurkerk. Na de Reformatie mochten de Roomschen van het o zo godvruchtige deel van de Calvinistische natie in de openbaarheid geen getuigenis van hun geloof afleggen. Dat moest allemaal stiekem en in het geniep. Waarschijnlijk als straf en boetedoening voor het feit dat die Roomschen eerder iedere vorm van ketterij verboden hadden en menig andersdenkende op de brandstapel hadden gebracht. Veel zachtzinniger ging men niet met elkaar om.
En dat allemaal in de schaduw van de voormalige katholieke kerktoren, die eveneens door de protestanten was genaast. Tsja.
Het pand werd kort na 1906 afgebroken en vervangen door een nieuw pand van Slagerij Van der Horst. Ik herinner me het pand vooral als de slagerij van Gerard Boks, die ook hoogst persoonlijk achter de winkel – dus ongeveer op de plek van de oude schuilkerk – koeien en varkens slachtte. Dat was me wat.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Kerkstraat …mijn moeder woonde in de Tramsteeg…tenminste ze kwamen uit de elf huizen en uit de tram door het donkeren gat bij de bejaarden stichting …als de tram er door reed stond met zicht uit de tram mijn oude oma te zwaaien was een Heemskerk van geboorte volgens de binse verhalen en ik vond de buurt altijd dat slop de Tramsteeg met een oude smederij en een schilders werkplaats iets luguber bezitten en de Kerkstraat moest doorgaan als winkelstraat…dat kende ik er niet in ontdekken…het kwam bij mij over als rudimentair in een stadium dat geen mens er zich er over bekommerde in een wereld die in mijn jeugd achterhaald leek in zijn vroomheid en wit gepleisterde graven en de bollen boeren voor in de kerk banken….op de verjaardagen in de fifties ging je als klein kind mee en hoorde je de verhalen van grote dikke sigaren stomende kwekers en exporteurs over de hobaho de hbg en de soorten en de prijzen…over het geloof de kerk en mijn vader maar in discussie over de progressie van de tijd en de rechten van de massa en de koopkracht en al het achterlijke waar deze landbouwers nog aan vast hielden en waar ze ook niets aan konden doen zei die…de ellende was al veroorzaakt toen de zeese jongens voor alles en nog wat verschillende malen per dag moesten lopen naar de jongens school of de kerk…op zee was voor de oorlog niets…voor de katholieken en het toerisme de invloeden ervan werkte ook niet mee om de moraal en de richting als makke schapen in het roomse en traditionele hok te houden…mijn opa kan ik me nog herinneren …de zeese opa had over de gehele wereld gevaren en stelde altijd maatschappelijke vragen aan de bollen mensen …over de veranderingen en over de werkelijke bevrijding van geest en lichaam…dat een cultuur een plaatselijke of lokale aan gelegenheid was geloofde ze niet en dat binnenkort of in enkele decennia het egoïsme en de natuurlijke karakter trekken het lot bepaalde even min…mijn opa had natuurlijk kafka en Celine gelezen en deze vrome mensen waren bij Augustinus blijven hangen en de wekelijkse lof en biecht..hoorde het altijd aan dat zeese opa zei dat er massa,s religies en culturen waren die hij had gezien…de fifties en het millennium de overgang was groot…deze tijd met de overgang naar robotten en basis inkomen wordt des al nog groter…moet ff weg…so long…
En precies aan de andere kant van de Kerkstraat (nummer 4) werd op 5 november 1906 Cristina Mathot geboren (ELEO) . Vader Hendrikus Mathot en moeder Grietje van der Ham runden daar een kruidenierswinkel. Tot begin jaren 60 schepten ze daar de bruine bonen, de erwten, de suiker, enz. nog met een schep uit grote houten bakken in bruine papieren zakken. Moest als klein ventje voor m’n moeder daar wel eens bruine bonen of erwten halen.
Nu ruim 50 jaar verder heeft de vooruitgang ervoor gezorgd dat het assortiment kruideniersartikelen (in de supermarkt) ongekend groot geworden is en is zo’n beetje alles voorverpakt.
In diezelfde jaren 60 is Mathot gestopt en er weg gegaan. (naar het buitenland wat ik me herinner)
Aartman nam het over
Aardman zegt me wel vaag wat, maar ik heb er totaal geen beeld bij hoe dat eruit gezien heeft. De kruidenierswinkel van Mathot staat me op het netvlies gebrand.
Jaap Aartman kwam uit N’hout en nam de winkel over, aardige vent