bij2

Uitgever Nauta te Velsen was er blijkbaar ook niet altijd even zeker van: of dat Kasteel Leeuwenhorst nu in Noordwijkerhout stond of in Noordwijk. Feit is dattie de ene keer op de kaart liet zetten “bij Noordwijk” en de andere keer gewoon “Noordwijkerhout”. Kaarten met gewoon “Noordwijk” erop, heb ik nog niet aangetroffen. Wel – een beetje laf – de aanduiding “tusschen Noordwijk en Noordwijkerhout.” ‘Laf’, omdat met die aanduiding het dilemma ontweken wordt, dat ik nu juist probeer op te pompen.

leeuwen

Het ding stónd natuurlijk gewoon in Noordwijkerhout. Stónd, helaas, want de Mof bestond het om dit prachtige huis af te breken ergens tussen 1940 en 1945.

Nota Bene Over de teloorgang van het kasteel meldde Hendrik Jan – overigens met veel dank – al eerder het volgende:

Het is wellicht interessant om eens naar de (oorlogs)geschiedenis te kijken van kasteel Leeuwenhorst, deel uitmakend van het gehele verdedigingsstelsel langs de kust Een jaar of vijftien geleden heb ik een poging gedaan om materiaal op te vragen bij het Bundes institut für Millitar Forschung in Freiburg over Leeuwenhorst. Mijn vraag was waarom uitgerekend dit kasteel moest verdwijnen voor de aanleg van een “tankval” en waarom die gracht niet b.v honderd meter noordelijker of zuidelijker kon worden aangelegd. Volgens het institut liet het verdedigingsconcept van de Wehrmacht geen obstakels toe in het schootsveld en daarin waren de Nazi’s tamelijk rücksichtslos. Zij verwezen daarbij naar de, volgens hen, vergelijkbare situatie in Scheveningen. Over Leeuwenhorst had men geen specifieke informatie. Op luchtfoto’s gemaakt door de RAF, begin, midden en eind maart 1945, is duidelijk het zigzag patroon te zien dat deel uitmaakte van een geïntregreerd systeem van waterwegen, nieuw aangelegd (de tankval) en bestaande sloten en kanalen. Dit stelsel vormde als het ware een natuurlijk obstakel, landinwaarts in een halve cirkel aangelegd rond Katwijk, Noordwijk maakte deel uit van deze ‘egelstelling’ in der Nordflanke.  Overigens is het kasteel in een razend tempo gesloopt, tussen half januari ’43 en maart ’43, uitgevoerd door een Nederlandse aannemer, de rechtsgang die daarop volgde door de staat, heeft tot 1954 geduurd.