Blog7017: Vergeeld

de dagen dat we hem dankte voor de dagen en zongen over bloemen in de regen en waar de bloemen waren heen gegaan in de verte de witte kliffen van dover en de koffer die achter bleef in Berlijn en de man articuleerde en gebaarde met zijn armen en zou de wereld veroveren uit de distributie radio klonk het en de patroon was de schepper van de mogelijkheden van bestaan.
bij het diner dansant trad mister pleasent op de dandy voor de vermaak de tijd te doden en terug in zijn hok met de garçon rennen achter de balie voor de tafels nummer of die nu oud jong of nieuw was hij gaf niet op en had voor ieder sympathie voor de armagnac of de dure cognac verouderd door het rijpen op eiken vaten waar zelf de clown niet genoeg van kreeg en hem voorover vonden en we dronken op de dood van een clown eenzaam zijn lach en een weg pinkende traan en tel de dagen die verlopen in jaren en vliegen zoemde om de warme lamp waar muggen om de bonsai zoemde en hij liet zijn Daisy niet los en de kamer bleef op slot.
het begon je kon er niets aan doen de mensen danste tot diep in de nacht en de zon kwam boven de duinen en je liep wandelend uit de morgen dauw.
ergens huilde een boreling en blafte een hond er zijn goede bij en sommigen zijn rad draaiers soms eindigt het met beton en draad staal maar wandel weg uit de morgen dauw.
een spanning is een spanning zoekend in het paradijs soms reden ze met cabriolets bel air met vleugels de jukebox achterin.
sloot dan nooit je ogen en je kon niet iedereen tevreden houden en je verloor je gevoel nooit .
rieten stoelen en pitriet zitjes met werende zon stralen bruin glas in lood.
red roos in de vestibule net als de Mexicaanse revolte stuurden ze het per bos met fleurop naar de garçon of de morgen brunch.
Spanish roos staande op de brug dicht bij de weg zoals ze het speelde de calypso lichten flikkerde in de avond koelte.
eenzaamheid en geluk de kloof er tussen was artificieel pedagogisch een idee.
de twee uitersten een veronderstelling van de fantasie.
spaanse roos nam je mee en je verwonderde je op en neer in de zilte van de calypso en dansend in de kamer zonder deuren en de lichten doofde.
sprinkhanen en madcaps lachten om ons toen we de ogen sloten voor een psychedelica kerstfeest.
kleuren als regenbogen hanen met een megafoon.
raderen die dol draaien en gehakt als draaitjes uit het rooster.
flikkerende vlammen snerpend in mijn oren.
de vallende speel kaarten tonen de ideeën romantische musketiers en drinkende vagebonden.
toekomst voorspellende glazen bollen en sprekende handen.
lijnen in duisteren dieptes.
vreemde snuiters aan de kim en donkere luchten.
de tijd is een cyclus het is maar welke je richting je kiest.
de nieuwe zomer is maar een seizoen weg.
hey joe waar ga je heen.