
Er zijn verkopers van oude ansichtkaarten, die bij het aanbieden van hun waar op internet die kaarten als het ware ‘ongeldig’ maken door het iets dwars door heen te projecteren. Het idee is natuurlijk – en dat begrijp ik wel J – dat als iemand zo’n kaart digitaal kopieert, hij of zij die kaart helemaal niet meer hoeft te kopen.
Kan mij in sommige gevallen niks schelen: dan is de kaart zo skrikkeluk mooi, dat ik die aangebrachte inktvlekken niet eens meer opmerk. Zoals bij deze kaart, waarbij met name dat stukje Laiterie rechtsonder van een onbestemde schoonheid is.
Grappig is ook dat dat gebouwtje “Oud-Holland” zich hier bevindt naast het bloembollenbedrijf van de Tappenbecks. Het heeft ook op andere plekken gestaan. Idee voor een volgend blok: alle plekken op een rij zetten, waar Oud-Holland overal sting.

takken hoorde we kraken en keken verschrikt op …de groep spelende jongens zetten het op een lopen…achter de vijver stond de onbekende stille…twee kreeg hij er te pakken en de rest schoot over de afrastering bij de branding …gehavend winkel haken en prikkeldraad schrammen….deze tuin speelde de Zeesse jeugd en de stille was een kodden beier…als die je had ging je naar de voorstraat de kamer in…en moesten in de avond je vader je ophalen…
de tulip speelde zich af met renoverende motoren achter hotel verloop en max woonde in die bollenschuur met een paardje en strijdros wagen….in de laiterie zaten sophisticated dames te schilderen en dronken thee met het uit delen van dure bonbons aan ons de schoffies uit het dorp…