haus

Als sommige Noordwijkers een argeloze Duitser de weg moesten wijzen en in hun mededeling kwam “Huis ter Duin” voor, dan werd dat al snel kwasi-Duits verbasterd in “Hois ter Doin” of in “Haus ter Daun”. De neiging om Nederlandse woorden gewoon maar met een soort van Duitse saus te overgieten vond je breeduit in het dorp, vooral in het hoogseizoen. Mensen die nooit een woord Duits hadden geleerd of gesproken, deden toch hun best zich met die taal te redden.

“Haus ter Daun”. Ik geloof dat het de journalist Henk Hofland was die dat soort van polderduits typeerde als “Flauskesseldeutsch.”