
Je had vroeger in Noordwijk van de gietijzeren richtingborden staan van de ANWB: grote witte pijlen op een blauwe ondergrond. De meeste van die borden verwezen naar Haarlem, naar Den Haag of naar Zee. Ik heb er een paar opgespoord, maar er waren ongetwijfeld nog meer van die borden. Wie? Waar?

Effe gauw dan eentje Herenweg/Beeklaan
je daalde de quarles af en daar voor duinkneuter zijn omgebouwde bollenschuur als hotel stond er een verwijsbord blauw met met grote witte letters en toch raakte ze de weg kwijt en het spoor bijster zoek geraakt in de doldraaiende carrousel waarheen waarvoor links rechts of rechtdoor wel of geen toeristen wel of geen congressen wel of geen appartementen wel of geen vrije boulevard wel of geen winkel centrum wel of geen zwembad wel of geen grent vol met dancings wel of geen zimmer mit fruhstuck alles in de code van de badkoets cultuur er was geen weg terug het doolhof met een grote hotel baron creëerde zijn eigen uitweg naar Utopia der oord der kusten van exclusief en mondain van het zinger colosseum naar de catacombe achter prominent de stad der zuchten is een verlaten lustoord vol met lege plekken en spook leeg staande vakantie appartementen verloren in de roep van de alles bekommerende zouten winden smachten naar de boom en de levendigheid uit de periode van dancing casino en de bussen uit oberhausen en de avond meuten van de keukenhof de schema,s bleven om de schema,s de adviseurs bleven om de rug van instituten recht te houden men vergaderde om het vergaderen en men had partijjes voor de protectie van het zijn en iedereen die terug kwam kon zijn eigen stam kroeg of eet lokaal niet terug vinden en het was als toen even terug en bleef zoals het was en men deed een plas en een van de trendy strand paleizen ontstak zijn lichten met een bekende fotograaf van toen die al zei ze komen niet verder zo zijn ze wie ze zijn en ze bleven zichzelf breek het af dan heb je er geen last meer van…opgeruimd is zo netjes en geeft vertrouwen weg is weg en god vergeten in de maalstroom van wat het eens was…zand en duin….denk dat alles op koers ligt….
Rechts naast blote Mina stond er ook een.
Ik gaat de foto’s zoeken
Telt deze ook mee?? http://tinyurl.com/qfyurhh
Jeetje, alweer anoniem!
Nog een.

winden waaien om het huis in der wegen dat hij ondoorgrondelijk met americo op het schuine dak der daken berijdt en de pakjes man het werk deed,de tijd stond stil en het eerste wat ik me herinnerde in de zon toen ik je zag dansend op het strand met je gouden haar en je pakte me hand het was een paradijs en de tijd stond stil wandelend de nacht in kracht en emoties is in het hart voor altijd net als gisteren voor altijd….t kampvuur dat smeulde de nacht en de cirkels in de morgen dauw….de nacht die blauwer dan blauw is….