g1

Ik weet allang niet meer wat voor auto dat nu precies was, een Austin of een Morris ongetwijfeld. Maar daar gaat het niet om. Hier gaat het om de amechtige pogingen die zijn gedaan, om nog enige kleur op de kaart te krijgen. Hopeloos mislukt, zou ik zeggen, de slordigheid straalt er vanaf. Maar ook de aardigheid.

Vaak is juist perfectie saai en imperfectie alleraardigst. “Perfect imperfections”  heet het in een recente popsong.

Nota Bene: eendag later tref ik dezelfde foto aan. Niet ingekleurd, maar dermate slecht gescanned, dattie bijna veretst is (als dat een werkwoord is). Imperfect perfections, dit keer.

ccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccccc