Iemand, ene “Traudel”, had de blanco briefkaart zelf uit Duitsland meegesleept naar Noordwijk en ‘m daar beschreven en eind juli 1905 verzonden. Hij ging naar Margarethe Rumpf “aus Postdam” die op dat moment verbleef in Hotel Fürst zu Stolberg in Schierke in de Harz in Duitsland.
Appeltje, eitje. We hebben twee aanknopingspunten voor nader recherchewerk.
Allereerst deze Margarethe Rumpf. Laten we daar de helse Google-machine op los dan komt het volgende allemaal naar boven: Margarethe Rumpf (geboren Gatterer, 1862 – 1928) trouwde met de kunstschilder, kunstverzamelaar en schrijver Fritz Rumpf (1856 – 1927) uit Potsdam. Rumpf liet in die stad de prachtige „Villa Rumpf“ na. Margarethe en Fritz kregen zes kinderen, onder wie Gertraut de oudste dochter. Het is vermoedelijk deze oudste dochter geweest, die onder haar koosnaam ‚Traudel“ vanuit Noordwijk de kaart schreef aan haar moeder in Schierke. Er bestaat een schilderij van de Duitse schilder Lovis Corinth van moeder Margarethe en haar kroost uit 1901, waarop Gertraut dan tweede van links staat afgebeeld. Het schilderij hangt in de Nationalgalerie in Berlijn. Lovis Corinth werkte in de zomer van 1908 overigens ook in Noordwijk, hoewel ik uit die peeridoe geen expliciete ‘Noordwijkse’ schilderijen kan aanwijzen (hij stierf overigens in 1925 een paar kilometer verderop in Zandvoort).
Verder gegoogle leert dat de familie Rumpf dik bevriend was met onder andere Max Liebermann (daar is hij weer) én Tilla Durieux. Vermoedelijk was het die „Liebermann-connectie“ die Gertraut naar Noordwijk bracht, zoals Liebermann ook al eerder Paul Cassirer en Tilla Durieux naar Noordwijk had gelokt.
Van die dingen.
Dan is er nog dat Stolberg Hotel in Schierke. Voluit heette het hotel „Fürst zu Stolberg“, een verwijzing naar Otto Graf (seit 1890 Fürst) zu Stolberg uit het naburige Wernigerode (ook in de Harz), die nog vice-premier was geweest onder Otto von Bismarck. Het Stolberg zal ongetwijfeld een prachtig kurhotel zijn geweest in zijn beste tijden. Maar na de oorlog stond het opeens in reëel existerende DDR en sloeg het verval al snel toe. Het wird omgedoopt tot „Heinrich Heine Hotel en het was aanvankelijk een lustoord voor de apparatsjieks van de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands, maar toen dat uitlekte en op weerstanden stuitte onder lagen van de onderdrukte bevolking, was dat gauw over. Na „Die Wende“ was het gebouw blijkbaar zo uitgeleefd, dat er er niet veel meer van te maken viel. Het staat leeg, langzaam te verruïneren en de afbraak zal misschien niet lang meer duren. Bekijk het hier allemaal nog eens.
Eén lullig kaartje uit 1905. Twee mooie verhalen.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 