Mooie foto van Willem op “Je bent een echte Noortukker”. Het beeld betreft de ontvangst in 1953 van kapitein Kurt Carlsen bij het Palace Hotel in Noordwijk aan Zee (begroeters mij onbekend). Carlsen was gekomen om de naar hem vernoemde reddingsboot plechtig te dopen, nadat hij zelf sterke staaltjes zeemanschap had laten zien met zijn schip de ‘Flying Enterprise’.
Tot zo ver Kurt Carlsen. Wat mij nog veel meer opvalt is iets anders: het restant van de ooit zo trotse Villa Seehorst, waarvan alleen de buitenmuren van het keldergedeelte nog staan. In de oorlog op last van de bezetter afgebroken, maar toch niet helemaal. De schande om de restanten nog 10 jaar na de oorlog simpelweg te laten staan. Uit respect voor dit prachtige gebouw had het terstond weer opgebouwd moeten worden. Of definitief onder het zand gespit. Eén van de twee, maar niet iets er tussenin.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
zo speelde wij in Seehorst in onze mooie jeugd…ken dit wel en we noemde het de ruinen…het heeft tot halverwege sixties zo gestaan… die free enterprice had ook anderen lading aan boord…de kaptein schijnt het te hebben geweten…heel verhaal…
denk dat afbraak creëren een cultuur is …wat opgelopen is ergens in het 150 jarige traject …vond het in het verleden al opmerkelijk als schooljongen…dat je speelde op de afbraak en zicht had…op een voor jou toen imposant gebouw …waar de kapitalisten huisde…zo werd het in dorp gezegd…en naast de afbraak stond een vier muren torens wat op een kasteel leek…dat het hele plein voor je bebouwd was geweest…vond je mysterieus en mythisch tegelijk…zoals je veel dingen opmerkelijk vond…zoals het stille zuie contra de zuid…de vissers en de fabrikanten…denk dat antonioni …de film maker daar wel raadt mee had geweten…als de overrulede fotograaf uit blow up zijn feesten daar mocht houden…
het decor de sixties …de veranderingen…de expo met de keuken hulpen…zodat er meer tijd overbleef voor vrije tijd…dat niet vrij is omdat dat een industrie is de leisure…opbouwen is moeilijk zowel onmogelijk…omdat het systeem een onderdeel van de ambitie is geworden…creativiteit gaan niet samen met dingen van boven af op gelegen…bureaucratie en de yardbirds… stroll on was een getroebleerde onderneming …misschien moet er een cultuur schokkende korte film worden gedraaid…
hot zomer van een beachbiker…een fotograaf die aan beachbiken doet en de wildste dromen diep uit zijn protoplasma vandaan probeert in zijn realiteit onder te brengen… het monument palace en het seehorst van de invalide jongen poensje zal een macabere lucide decor zijn in de eerste beelden van de aftiteling en de laatste beelden van de in een storting met fin uit de duisteren krochten van de fantasie verbeelding en de arrogantie van de status en hun megalomaan fratsen…herbie hancock zat eenzaam in de centerfold van het calis plein en speelde collaps in blues en as times go bye…breng de vogels terug zal zeker gespeeld worden en de thema van de tennissers in hun scene van het spel en er is geen tennisbal het is mime…de beroemdste scene over tennis…na mcroe zijn de bal is uit…empire…