Ik zet een plaatje van een Scania Vabis van de firma Kloos en Co op de facebookpagina “Je bent een Noortukker”. Veel aardige reacties. Ook veel verholen trots over deze grote firma in Noordwijk en over alle ooms, broers, vaders en opa’s die met deze machtige Scania’s hebben gereden.
Maar dan wil ik ook welderis weten wie er op zaterdag 10 oktober achter het stuur zaten van twee van deze Scania’s die van de visafslag van Scheveningen richting Noordwijk reden: beide vrachtwagens kwamen niet ver, want vlogen vreselijk uit de bocht: bij het Gevers Deynootplein (waar alle haring op straat terecht kwam) en op Waalsdorp bij de Landscheidingsweg.
In beide gevallen zou – naar verluidt – de lading zijn gaanschuiven. Tsja, hoe kon dat dan gebeuren? Waren de haringen, scholletjes en tongetjes nog niet helemaal dood en nog op zoek naar water? 🙂 Tegenwoordig rijdt de firma Kloos met de nieuwste types Scania Vabis: die blijven de vis wel de baas.



imposant waren de scania,s van kloos en velen durpers reden erop naar hallen in parijs,de oude hallen en ik reed in sixties weleens mee met de knuf als die de monteur plaatzer gedag zei over de wegen waar je dacht nooit meer de vuurtoren te zien en je pakkie brood en fles ranja van je moeder mee en de small facs op de radio meestal veronica die opgeofferd is voor de commercie de boot en de de koffie van Tineke er was een ander tijd met nog geen zicht op kringloop winkels en vinyl platen beurzen er was alleen voor uit gang en groei en de hallen barsten van het ongedierte zei men daarom ruimde men het en ging ergens anders heen en de wegen waren lang en altijd een een westenwind tegen met veel lifters die ver weg wilde soms naar de orient want de hippies waren in en de music was grooving ,op dit moment draai ik niks anders dan de music van toen en dubbelaar heette de boss der boss met de front sturing en de blauwe smoel van de truck ,tenminste er zat een motor blok voor en van vis kom ik niet verder dan een lekkerbek….tijd gaat voorbij en de kermis is ook verandert net als de ringweg naar de hallen in parijs ,het is alles of niets zegt steve marriots en zijn frienshet is zo beautifull de regen valt met bakken en de grent ziet er pover uit waar eens de disco,s groeide en bloeide…tijd is gevoelig de jaren zijn een zucht als een piepende deur die dicht gaat en kan de blauwdruk van je denken dan alleen maar in bepaalde dimensies en periodes was sartre en celine hun tijd ver vooruit is het te synthetisch…
gaat vw zelfs ten onder in de race naar perfectie is de imperfectie de vergissing en verliest die kleur en charmes…zijn de stadiums op en loopt de naald op het vinyl naar het eind …ook als is het diamant punt contra punt,…