De Nazi’s bouwden bij Prora op het eiland Rügen een giga groot complex, dat ook als ‘Prora’ bekend staat. Een onafbreekbaar bouwvolume, 500 meter lang, hotel, kazerne, sanatorium: het is overal voor gebruikt. Ik was er kort na “Die Wende”, mei 1990 en de onmetelijkheid van het complex was even indrukwekkend als verbijsterend. Wie had ooit zoiets verzonnen?
In Noordwijk heeft zoiets zich – gelukkig – nooit uit het duin verheven, ofschoon je met een beetje knip- en plakwerk je je daar wel een voorstelling van zou kunnen maken. Pension Noordzee was in dit geval een mooier voorbeeld van een ‘prora’: zo’n prachtig gebouw, het kon niet lang genoeg zijn.



ben geboren achter hotel Noordzee en keek mijn hele leven …tenminste in mijn jeugd….tegen de grijze muur aan…en werkte veel in de vakanties daar…heb altijd nog spijt dat ik niet meer geluisterd heb…naar de chef-kok Beke en de oude van Beelen…over de carrière die je kon maken in de hotel branche…
maar de interesses lagen anders…wel mooie dochters …de hotel baronnen…maar de sociale afstanden en verschillen waren groot in die tijden…
druk zo druk in de fifties en sixties…in mijn beleving was het dorp toen echt wat het wilde wezen en hoe het zich wilde presenteren…
Duitsers…alleen maar Duitse families in bad tenue…op de stranden…want de zomers kenden geen begin en en einde…en waren altijd bloedheet…net als de kamer meisjes uit Friesland en Groningen…en de vakantie deernen uit Osnabruck en Düsseldorf…waar zijn ze gebleven…de feesten boven de garage van het hotel in de steeg en de altijd dronken huis keepers die alle halve flessen wijn leegdronken en zingend en fluitend hun werk deden…groenten wassen in afgekeurde bad kuipen en sloten nakijken en verven van deuren en bad hokken…
in de garage hadden volgens de overlevering in de oorlog Duitsers gelegen met paarden en er was een gaarkeuken met soep…
in mijn tijd sliep het personeel in de boven stock en er was altijd roering…
de keuken stond altijd op tilt en vlam in de pan was normaal…die werd met vlees haken brandend buiten gezet…
ze werkten met grote staven ijs…die door Hein van rhijn werden aangevoerd en de afvallende brokken werden door de Zeesse kinderen weg gelikt…
als de purriebak niet op tijd werd geleegd…dan was er een patroon van muisen ratten en maaien…en kwam de desinfecterende spuitgasten weer langs…
het afvallende vreten werd slobber… door de varkens fokkers…zo als de clown en de piet de ponny afgehaald…
zeil karren stonden in de garage en de tulip rallye was een hele nacht herrie met de mini coopers van die tijd..
als het stormde gierde de wind door de steeg en was het een trekgat….
de parallel boulevard wisten het hart en de ziel van het oude dorp weg…
men dacht te complex en greep te hoog …en iedereen sliep en dacht aan zijn verkregen brommer en zwart wit tv en zijn dagje uit aan de Efteling…en de friet bij de caddy en de borrel bij piet van schie….
consensus in pais en vree…en dan met een schok wakker worden…
te laat en zo gaat het ….zoals het ging en zal gaan…in der loop der tijden….altijd…