Ik kan me vooral herinneren dat het water er altijd koud was, ook al vielen even verderop de mussen van de daken. En dat alles moest en niks mocht: je moest leren zwemmen, je mocht niet over dee lijn, je moest gebruik maken van die badhokjes en je mocht niet onder de deur door kijken, je moest naar de juffrouw (Greet van Tilburg) of de meester (Bert Jansen) luisteren en je mocht niet spijbelen van de lessen.
Dat laatste deden een klasgenoot en ik lekker toch: we haakten bij het Vuurtorenplein al af, trakteerden onszelf op een mooie zak patat bij de oude en alleraardigste heer Cohen en sloten vrijwel ongemerkt weer aan in het rijtje fietsers dat richting Noordwijk-Binnen toog.
Het Golfbad, jemigdepemig! Simon komt op JBEEN nog met een ander plaatje, in dit geval een drooggevallen zwembad:



Traumaaaaaaaaaaaaaaa!!
Het feit dat het water zo koud was, kwam doordat het water werd opgepompt door een pomp die nu, evenals het zwembad, onder het zand zijn verdwenen. Waarom eigenlijk ?
Het hele complex van nabijgelegen bunkers en verblijfsruimtes wordt nu toch ook gerenoveerd en geven een, in mijn beleving, unieke locatie weer.
Als ze het water een beetje op kunnen warmen, is het een prima idee. Kwa ligging ongeëvenaard! Maar ja, Noordwijk heeft natuurlijk net enorm geïnvesteerd in een zwembad 😦
Brrr. K-k-k-kouwwwd-d.
We keken er elk jaar weer naar uit of het zwembad al gevuld werd. Heb er al mijn zwemdiploma’s gehaald. In die tijd was het niet mevrouw van Tilburg, maar mevrouw Hidding (zij woonde in de wijk Calorama) die er de leiding had. Links voor (net buiten de foto) stond het pomphokje, vanwaar uit het sonore pompgeluid kwam. Rechts voor (ook net buiten foto) stond het houten huisje van het badpersoneel, met daaraan vast het materialenhok. Aan die kant zat ook het toeganshek naar het zwembad.
In mei begonnen de lessen. Weet nog de eerste les van het schooljaar lag er een flinke rat op de bodem. Br……………
ik heb er vaak gezwommen,mw hidding verkocht toen de kaartjes.75 cent kostte een middag zwemmen