Rechts een muziektent. Dat geeft toch wel een speciale atmosfeer met ’s middags of ’s avonds muziek. Dat kennen Engelse badplaatsen nog steeds en oh, wat is dat vreselijk gezellig ! Zo gezellig moet Noordwijk wellicht ook 110 jaar geleden geweest zijn.
Het is zo niet gebleven…zo het was geweest…wat zijn veranderingen…waar dient het voor…
We,kennen dan het gezegde…iedere verandering is geen verbetering…deze foto…denk van een glasplaat…stond de scherp rechter…ter hoogte van de noordzeesteeg…
Seehorst de villa van poensgen…speciaal gebouwd voor een invalide jongen…torent over de skyline uit…
wat dure deftige dames …uit die tijd lopen met een kind te flaneren…met een pluutje voor de zon en enkele dag venters met een honden kar staan in de bak te rommelen.///
klein burgerlijker tafereel en de sociale verschillen…in mecenas van de bourgeois kan bijna niet…het klein burgerlijke ten voeten uit….
je vraagt je toch af…waardoor en hoe zo dat zo lang moest duren….
het einde van de bomschuit…er werd aan de bestaande orde en patronen getornd…
nog enkele schilders langs de kust…die de tragiek van de tijd…de bomschuit…de armoe van de visser en zwaar bevochten bestaan…probeerde vast te leggen…in verf die net uit de uit gevonden tube kwam…
plein air schilderen…prachtig intrigerend…de houten onmogelijke bomschuiten…de voor bereidingen voor de vangst…de weduwen wachtend aan de vloedlijn …op hun geliefden of de …vis duur werd betaald…
een ruk naar het toerisme…dat voor en na de Duitse hoos…uit de sixties…altijd als stiefkind is benaderd…
de massa sloeg dan in zijn kopie terug…als wij kennen dit ook…status…consumeren en uit geven…feesten en vakanties…universiteiten en goede banen…
verandering is onontkoombaar en is de spanning van een cultuur die de massa er uit gooit…
tuurlijk zit er meer achter..funnie leuk en ontsnappen aan de omgeving…een weg vinden naar de Basics en toch de welvaart koesteren…
toen in 1891…ene jan verhas een meisje achter een hekje schilderde…op het strand…keek dat meisje met haar blauwe ogen…de toekomst in…naar een veranderde wereld…die de grenzen verlegde..de codes en rituelen overboord kieperde en zich opbrandde…in minimalistisch vertier…
de spanning zat toen nog met ezeltje door de duinen en over strand rijden…en een open gewaaide alkoof raam…nu is een miljoenen attractie een thrill …voor de de waan van de dag en moet er over twee jaar iets spectaculairder en duurder zijn…de attractie parken…kermis en beleving vermaak zijn verlegen naar de kick van uitersten…
ook bij de kunstenaars …schijnt er een gevecht te zijn…tussen het academisch aangeleerde…en de zich zoeken in de techniek van zichzelf…
het impulsieve en het pragmatisme…
het licht aan de kust…schijnt het beste en helderste …te wezen wat er uit de.. schepping te voorschijn kwam…
krielmand en vis afslag op strand…de stinkende vis en onwillige zee mans vrouwen…poserend voor alexander forbes vis verkoop op het strand…
allen de donkere kleuren doen je al denken…aan de overlevering van weleer,…
en dat allemaal in de spelonken van je jeugd,…
Rechts een muziektent. Dat geeft toch wel een speciale atmosfeer met ’s middags of ’s avonds muziek. Dat kennen Engelse badplaatsen nog steeds en oh, wat is dat vreselijk gezellig ! Zo gezellig moet Noordwijk wellicht ook 110 jaar geleden geweest zijn.
Het is zo niet gebleven…zo het was geweest…wat zijn veranderingen…waar dient het voor…
We,kennen dan het gezegde…iedere verandering is geen verbetering…deze foto…denk van een glasplaat…stond de scherp rechter…ter hoogte van de noordzeesteeg…
Seehorst de villa van poensgen…speciaal gebouwd voor een invalide jongen…torent over de skyline uit…
wat dure deftige dames …uit die tijd lopen met een kind te flaneren…met een pluutje voor de zon en enkele dag venters met een honden kar staan in de bak te rommelen.///
klein burgerlijker tafereel en de sociale verschillen…in mecenas van de bourgeois kan bijna niet…het klein burgerlijke ten voeten uit….
je vraagt je toch af…waardoor en hoe zo dat zo lang moest duren….
het einde van de bomschuit…er werd aan de bestaande orde en patronen getornd…
nog enkele schilders langs de kust…die de tragiek van de tijd…de bomschuit…de armoe van de visser en zwaar bevochten bestaan…probeerde vast te leggen…in verf die net uit de uit gevonden tube kwam…
plein air schilderen…prachtig intrigerend…de houten onmogelijke bomschuiten…de voor bereidingen voor de vangst…de weduwen wachtend aan de vloedlijn …op hun geliefden of de …vis duur werd betaald…
een ruk naar het toerisme…dat voor en na de Duitse hoos…uit de sixties…altijd als stiefkind is benaderd…
de massa sloeg dan in zijn kopie terug…als wij kennen dit ook…status…consumeren en uit geven…feesten en vakanties…universiteiten en goede banen…
verandering is onontkoombaar en is de spanning van een cultuur die de massa er uit gooit…
tuurlijk zit er meer achter..funnie leuk en ontsnappen aan de omgeving…een weg vinden naar de Basics en toch de welvaart koesteren…
toen in 1891…ene jan verhas een meisje achter een hekje schilderde…op het strand…keek dat meisje met haar blauwe ogen…de toekomst in…naar een veranderde wereld…die de grenzen verlegde..de codes en rituelen overboord kieperde en zich opbrandde…in minimalistisch vertier…
de spanning zat toen nog met ezeltje door de duinen en over strand rijden…en een open gewaaide alkoof raam…nu is een miljoenen attractie een thrill …voor de de waan van de dag en moet er over twee jaar iets spectaculairder en duurder zijn…de attractie parken…kermis en beleving vermaak zijn verlegen naar de kick van uitersten…
ook bij de kunstenaars …schijnt er een gevecht te zijn…tussen het academisch aangeleerde…en de zich zoeken in de techniek van zichzelf…
het impulsieve en het pragmatisme…
het licht aan de kust…schijnt het beste en helderste …te wezen wat er uit de.. schepping te voorschijn kwam…
krielmand en vis afslag op strand…de stinkende vis en onwillige zee mans vrouwen…poserend voor alexander forbes vis verkoop op het strand…
allen de donkere kleuren doen je al denken…aan de overlevering van weleer,…
en dat allemaal in de spelonken van je jeugd,…