De foto had ik al een tijdje op de plank liggen, maar ik geloof dat het pas vandaag de dag is warop ik die met enige toepasselijkheid kan plaatsen. Typisch beeld van een stranddag in Noordwijk, zoals ik me dat ook van vroeger wel herinner: familie op plastic slippers daalt af naar het strand, intussen al naarstig op zoek naar een mooie plek. Plastic tassen met handdoeken, een fles water en een paar gevulde koeken, een koelbox en een surfboard. Stoeltjes voor de oudere medemens om niet in het zand te hoeven zitten. Overal al schermen tegen de wind en het stuifzand. Een zonnige dag in Noordwijk aan Zee.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
een dag zoals vandaag met je thermosfles en je stikken zak afzakken naar het goudgele zand achter een façade van blond wuivend helm en wandel met barre voeten door het hete mulle zand en laat de afdrukken achter van waar het licht de duisternis achter zich liet en wandel weg onder het ruisen van de branding en loop hand en hand onder het fonkelen van de sterren van het firmant en zeg gedag aan je liefde en laat de tranen stromen en je moet gaan en je wandelt weg al was het enkele jaren geleden en kijk niet terug op een leven van spijt waar je de beelden bouwden op een droom en je hoorde haar stem en je smeekte te blijven wandel weg en leef en kijk niet om naar enkele jaren samen en denk niet aan mij en probeer me te vergeten en laat je tranen drogen in de liefde van wind zeg geen woord en het beste voor de eeuwigheid en ga en wandel weg en zeg maar niets meer laat tranen stromen maar we moeten doorgaan al zoek ik naar redding van de liefde maar je moet me niet wandel weg in vrede en geluk…wandel weg….en smeek de sterren…