Vanwege de lente en de bollenvelden en het bloemencorso een impressie uit oudere tijden: de Blauwe Tram temidden van de gele narcissenvelden even buiten Noordwijk, ergens eind Jaren Vijftig.
zal er een mooier beeldt geweest zijn uit een tram raam rijdend over dwars bielzen van hout met de bonk op iedere maat.
carlton of dutch master gele trompet narcissen met op de achtergrond de handmatig heden alzo toen.
ziek zoeken en wieden…delven en koppen…alles uit liefde voor het vak en de veel eisende buitenlandse klanten.
kom er nu eens om waar alles gaat om automatisch het zo snel mogelijk voltooien en af voeren in kuub kisten voor de broei.
dit voorjaar komt de lente niet want het blijft te koud en herfst stenen hangen weer na de zomer snel aan de wilgen.
de tijden zijn te complex om te begrijpen en het consumptie tijdsdeel eist zijn tol in allerlei vormen.
op de achtergrond van het geel van Vincent van Gogh zag in je in de verte een gele zandstrook met een groene top laag er over heen.
duinen gestoken in wuivend helm en de open deur die ze zoeken gaf veel tocht waar velen door glipten.
ze pakten zichzelf bij elkaar en namen de crossley bus.
natuurlijk brachten bebouwden velden meer op en was het een geval van optellen en aftrekken.
maar des al niettemin…maar des al niettemin …is het beeldt van kleuren een magisch moment in de duisternis….
zal er een mooier beeldt geweest zijn uit een tram raam rijdend over dwars bielzen van hout met de bonk op iedere maat.
carlton of dutch master gele trompet narcissen met op de achtergrond de handmatig heden alzo toen.
ziek zoeken en wieden…delven en koppen…alles uit liefde voor het vak en de veel eisende buitenlandse klanten.
kom er nu eens om waar alles gaat om automatisch het zo snel mogelijk voltooien en af voeren in kuub kisten voor de broei.
dit voorjaar komt de lente niet want het blijft te koud en herfst stenen hangen weer na de zomer snel aan de wilgen.
de tijden zijn te complex om te begrijpen en het consumptie tijdsdeel eist zijn tol in allerlei vormen.
op de achtergrond van het geel van Vincent van Gogh zag in je in de verte een gele zandstrook met een groene top laag er over heen.
duinen gestoken in wuivend helm en de open deur die ze zoeken gaf veel tocht waar velen door glipten.
ze pakten zichzelf bij elkaar en namen de crossley bus.
natuurlijk brachten bebouwden velden meer op en was het een geval van optellen en aftrekken.
maar des al niettemin…maar des al niettemin …is het beeldt van kleuren een magisch moment in de duisternis….