De brief is van 1 september 1955 en ging naar Wülfrath in Duitsland, kort achter Düsseldorf. Daar kwam die dezelfde dag nog aan. Bijzonder is de complete serie postzegels ten behoeve van de kankerbestrijding in Nederland. Die zegel was op 15 augustus 1955 uitgegeven, dus een eerstedag-envelop is het allemaal niet, maar toch. Het is altijd mooie post om te ontvangen.
De zegels waren trouwens een ontwerp van graficus Kees Hos. Hos, geboren in 1916, studeerde en doceerde aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij won in 1941 (!) de Prix de Rome en zou met zijn vrouw in 1955 – het jaar dus waarin ‘zijn zegels’ werden uitgeveven, emigreren naar Auckland, Nieuw Zeeland en in de jaren zeventig naar Melbourne in Australië. Daar zette hij zijn grafisch werk voort, opende er een galerie en doceerde er op academies voor grafische vormgeving. In Melbourne werd hij directeur van een dergelijke opleiding.
In de oorlog namen hij en zijn vrouw veel en gevaarlijk verzetswerk voor hun rekening, waarvoor ze later een hoge Israëlische onderscheiding zouden krijgen. In Nieuw Zeeland en Australië was Kees ook een graag gezien en gehoord spreker bij studenten en scholieren die iets meer te weten wilden komen over de ‘alledaagsheid’ van de Tweede Wereldoorlog en Kees vervulde graag die rol van informant.
Het laatste wat ik over Kees heb kunnen vinden op internet, is onderstaande foto uit 2008 en een aankondiging van een tentoonstelling van zijn werk in 2009.
Nota Bene: Ik heb nergens kunnen vinden dat Kees Hees ook maar iets met Noordwijk heeft gehad, laats staan dat hij er al ooit zou zijn geweest. De enige relatie tussen Hos en Noordwijk is die van zijn postzegels, die toevalligerwijze op een brief uit Noordwijk waren geplakt. Flieterdun verband, natuurlijk. Maar toch. Soms gaat BLOGnoordwijk helemaal niet over Noordwijk, maar is het slechts een kapstok voor een ander mooi verhaal.


