Het blijft een plaatje, zowel de foto als de inkleuring als het hotel zelf. Ik kan er niet genoeg van krijgen. Als deze bloggenreeks ergens van doordrongen is, is het wel van de liefde voor dit gebouw en de droefenis over de teloorgang ervan. Toonaangevend, beeld- en sfeerbepalend. Misschien wel het mooiste hotel langs de hele Nederlandse kust. Gebouwd in 1912 door de Haagse architect Co Brandes (in samenwerking met zijn collega’s Hoek en Wouters). Teloorgegaan bij een brand in december 1978. Liet een gapende leegte na, het “Gat van Palace.” Een plek die nooit meer bebouwd is nadien. Uit respect en eerbetoon voor dit Grand Hotel en zijn glorieuze geschiedenis, zullen we maar denken. Zie ook het prachtige boekje van Michel van Dam over de geschiedenis van het hotel én van het Gat:
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
het was schitterend en de grandeur straalde er van uit of in de omgeving de tijd zijn deel in de voor uitgang had verloren in de beweging naar voren weg vluchten uit het domein van de visserij en mee in de nieuwe vlucht van de uit vlucht naar de kust die de nieuwe elite na de industriële revolutie kon veroorloven op een sexy manier om trendy in deze tijd te wezen waar alles om scoren draait en een bepaalde bekendheid desnoods op een meer dan onvolwassen manier de goedmoedigheid en crime zijn een verbond aan gegaan zo lijkt het in een door geschoten beweging die de mijne niet is maar alle tijden heeft zijn uitingen die door de bestaande uitingen die niet lijken te voldoen worden geaccentueerd al weet men al wat komen gaat en niet gaat gebeuren het een is legaal het andere de andere kant van de medaille ongeaccepteerd omdat het ook op een andere manier kan dan de zenders plat leggen de Palace had er geen weet van de vissers huisjes waren afgebroken van becky g.keep dancing nog geen spoor en de complexiteit van complexen in zijn orde van complot theorie draaide toen al de bedrijven en banken met instituten hadden toen al de macht en de manipulatie sinds de Romeinen gaat het al zo de actuele vraag is hoe wordt het zo en beleefd en hoe is de ontwikkeling dan zo uit empirie en het heden toekomst en hoe wordt het individu plat gemaakt in de overvloed informatie en reclame en het blijven door kopen in de carrousel van de materie is de beleving een particuliere interpretatie en als de verwachtingen niet uit komen zijn er dan genees middelen die men er instopt net als astronauten voeding de palace had zijn momenten en de snack en friet toerist pakten zijn momenten als kopie van de oude elite niemand had hem dat verteld maar hij deed het op zijn zundapp en puch met hoog stuur of zijn kreidler met buddyseat…nu zijn de spaar rentes laag er schijnt veel minder mogelijk te zijn er zijn gevoeligheden waar ik ook niet over schrijf de waarheid wordt achter ons begraven de superioriteit is ook een tegenstander de filosofen spraken er over de gaten in het dorp zijn ook georganiseerd voor de bestaande belangen daar is men wel van overtuigd niemand bouwt meer iets terug de sexy music vandaag aan de dag de meisjes steeds jonger de music steeds de snaar rakend de house op tomorrow world all about that base megan trainor het is dat we het weten het oude gedateerde in een nieuw jasje ,alles zit in ons ook de dingen waar we ons over verbazen als de tijd rijp is komen ook de ogenschijnlijke vreemde eigenschappen er uit het is niet alles roze geur en maneschijn soms worden omstandigheden situaties behelpen in de aftelling van de tijd die beslist en zo geronnen zo gewonnen de cult schrijverij draait het om en soms zien de ogen de dingen anders als het is en lijkt en is de interpretaties een historische vergissing en zijn de dingen van vroeger ook een opgelegd instrument om de boel bij elkaar en gaande te houden zoveel mensen zoveel meningen en commentaren later komt het weer uit en dan gelden weer andere merites en is de geluk een andere factor dan nu en zijn de aannames ander dan toen je werd opgevoed de kijkcijfers scoren men wil life entertainen en dat schijnen ze te krijgen de grenzen schijnen steeds verlegt te worden ook op de scholen smeekte de leraar om steeds hoger cijfers..jantje..waar zijn we mee bezig…all that base…de oorspronkelijkheid is ver weg….de palace dat was het….dit was brandpunt goedenavond…
Ik houd wel van dergelijk commitment. En dat je er zo zonder gêne voor uitkomt. Maar ik moet je helaas bekennen dat ik het gebouw even lelijk vind als bijvoorbeeld Huis ter Duin.
Of je er nu wel of niet van houdt. Het is een gebouw met karakter. Ik vond het mooi.
De lelijkheid van HtD staat buiten alle kijf, maar de schoonheid van het Palace ook 🙂
HtD heeft veel gezichten. De vroegere gebouwen vond ik wel bijzonder. Wat er nu staat vind ik wat minder
over smaak en houden van kan men onmogelijk twisten die zijn altijd verschillend dat heeft te maken hoe je in het leven staat en wat en waar je situaties legt en hoe interesse is aangeleerd
en mede door toedoen van is ontwikkeld en waar je belangen zich bevinden en prevaleren in de bulk van opinies die zijn aangegeven door de de ogen van de tijd waar in we leven ver van de oorspronkelijkheid zonder vaste grond onder de voeten wadend in onzekerheid die we creëerden omdat we dachten dat in externe factoren buiten onze protoplasma het geluk wilden ontmoeten maar dat bleek achteraf een illusie te wezen want het geluk en tevreden heid is een nakend bestaan diep in jezelf waar je het zult ontmoeten zonder een commerciële verkoper tegen te zullen komen en schoonheid en lelijkheid in zijn subject wat het ook mogen zijn hebben beide de schoonheid omdat het er is in zijn imperfectie van aanschouwen…woonde er 25 jaar achter werd er gevonden en doorleefd en deed je eerste indrukken op die nooit meer zijn uit gewist en bij je bleven tocht gat tussen beuk en de palace weg waaiend voor het oude post kantoor waar die aardige indische man zat en broodje vlam de vergetelheid bracht o zo mooi dat palace het karakter is een verzinsel gebouwen zijn dood hebben geen karakter het is omgevormde natuur materie die er staat voor commercieel doeleinde maar het gebouw had iets omdat het een tijdsvak en verandering aan geeft die nooit meer daarvoor en daarna terugkomt of beleefd wordt de miramar sloot het af zoals de bekakte elite en disco tydperk wel meer afsloot zoals donna summer iets wegbracht wat nooit meer aanspoelde misschien wel je eigen oorspronkelijke karakter…wrakhout was eens een bindend voorwerp….
yes. Dank voor de support Peter! Palacehotel, verveeld nooit. Ik heb nog het bouwbestek, moet ik nog eens iets mee doen voor de Blauwdotter.