Blog6140: Levenseinders

langs de schuimlagen van de bewogen westenwind aan de vallende vloedrand van de zee liepen vanmiddag weer een heel cordon publiek onder de jaloerse blauwe lucht van de verraderlijke zee,…misschien moest de kip of kalkoen er af na de vreet sessies van de laatste dagen en het bier in hoeveelheden waar de duinboeren en Germanen jaloers naar keken.
de beweging in steeds eindigende slow motion was een begin en een retro eind wie de eindjes aan elkaar knoopt op het goudgele veld van de verleiding onder het schrale zonlicht.
er worden beloftes gedaan en weer verbroken en de kinderen speelde verder op een verlaten terras waar een verweerde schommel de verpozing brengt en in een hoekje zit een intellectueel span.
morgen is sterker dan vandaag met een doorzetter op het plein onder de wetten van janus die wat frietzakken uitdeelt.
doorlopend tapas vanavond schreeuwt een bord de vorm gaat terug naar de dagen van un canto a galicia maar de omgeving dwingt anders af.
het dia beeld is een gat in het verleden technicolor van vettenwinkel en tencotop die de buitenbeits leverde voor alle nering langs de kustlijn,…
mooie auto cars van een tijd toen er nog tijd was een man met een bolhoed een portofino hoed en peeck sexy mantel dress….de boulevard in zijn Hollywood stijl de verheerlijking van een gespleten droom of boulevard of broken dreams,…
dromen zijn bedrog en onverwerkte emoties de realiteit werpt andere producten naar je toe en de lotsbestemming ontwikkeld zich innerlijk en treed dan naar buiten en vertoond zich in zijn frame van niet welgevallig in het aan gezicht van de verbazing ,…
het huis van de rijzende zon zong een troubadour en de ruïne waar we speelden boven het gedrocht van calisplein was een verlaten vesting waar je waande dat het allemaal ergens wel goed zat en kwam,…
een stofwolk van het paarden volk trok je aandacht en de amazones trokken je aandacht in de schaduw van zwinnen en kimmen omdat je dacht dat er Spaanse flamenco danseressen uit de folies waren weg gelopen in de aanschijn van het povere mannetje geplaagd door netelroos en bewerkt met huid olie uit theunis bloemen met in zijn achterzak een fles gesteriliseerde spiritus de echte durpers waren zoek geraakt in de weg van authentiek naar plastic geld.
ome arie van het grotel hotel had zijn bentley gereviseerd en de gewezen bobo zat met gebruind gelaat onder de stip en makke leen had van de kringloop een nieuwe fiets zonder achterlicht gebietst de jehova zei op de grent denk aan de vorm van je hart en luister naar je ziel en ik vertelde dat ik van haar hield en ze gooide de deur dicht en riep nog na ik heb zoveel gezichten en mijn persoonlijkheden komen uit de ruimte..ik ben mondig en dominant….
ergens is het een bingo en plots zijn prijzen met de westenwind verdwenen….is het een grap die je moest begaan en beleven zoals een aliens verdwaalt op het stille strand… oooohhhh,…