peter2

Er staan in Noordwijk eigenlijk verbazingwekkend veel beelden en plastieken. Disproportioneel veel, als je het zou vergelijken met andere steden en dorpen. Iets om trots op te zijn, zonder meer. Er is een mooie pagina op de site van de gemeente Noordwijk, waarop alle Noordwijkse straatkunstwerken zijn geïnventariseerd en van nadere informatie voorzien. Ook mooi.

Maar de andere kant van het verhaal is dat die kunstwerken natuurlijk ook de nodige aandacht en onderhoud nodig hebben. Dat een bielzenplastiek van Henny Bal in de wijk Boerenburg indertijd in half rottende staat geëindigd is in een hertenkamp is niet zo heel erg. De kunstenaar wist dat houten bielzen aan vergankelijkheid ten prooi kunnen vallen en misschien was het juist wel zijn bedoeling om die vergankelijkheid in beeld te brengen (je weet het maar nooit met kunstenaars 🙂 ).

Maar andere beelden, die met enige liefde en onderhoud van de vergankelijkheid kunnen worden gered, dreigen toch  in verval te raken. Het beeld van Janus is hier al genoegzaam aan de orde geweest (maar daar lijkt nu het één en andere te gebeuren).

Zo is er ook het prachtige bronzen beeld van een zeemeermin, dat aan de noordelijke kant van de Wilhelminaboulevard is geplaceerd. Het is van de Hongaars-Australische kunstenaar Peter Gelencsér (1936), die in de Jaren Zestig van de vorige eeuw enige tijd in Nederland schijnt te hebben gewoond. Het beeld is een geschenk van de heer en mevrouw Wesseling-Sier ter voldoening aan de wens van wijlen de vader van mevrouw Wesseling, de heer J.Sier, voormalig secretaris van het Genootschap Oud-Noordwijk. De wil van de heer Sier was om het beeld aan de gemeente te schenken als geen van zijn naasten het ouderlijk pand aan de Zeereep meer zou bewonen.

Het beeld werd in 1987 in de zeereep geplaatst. Het materiaal bestaat uit brons, beton en kalksteen. Nu zou je denken dat kalksteen op die plek in de zeewinden het meest kwetsbare onderdeel zou vormen van het geheel. Quod non. Het venijn zit hier letterlijk in de staart van de zeemeermin: daarop vindt inmiddels een alarmerende hoeveelheid corrosievorming plaats, die in combinatie met het vileine zout uit de zeewinden tot versnelde achteruitgang en verval zal leiden, zo niet tot volledige verwoesting. Het beeld heeft dringend zorg en onderhoud nodig.

Zorg en onderhoud door de gemeente? Tsja. Misschien kan er ook iets worden gedaan met adoptie door een scholengemeenschap of Rotary-kring of wijkvereniging. Of met zoiets nieuwerwets als crowdfunding.

De zeemeermin moet gered!

 

(met dank aan Blew)