willy

Willy van der Heide is een pseudoniem van Wilhelmus van den Hout (1915 – 1985). Van den Hout was een Nederlandse schrijver en publicist. Hij werd het bekendst met de Bob Evers-serie, die hij ook schreef onder het Van der Heide-pseudoniem. Maar hij hanteerde nog veel andere pseudoniemen, zoals daar onder meer waren: Willy Waterman, Willem W. Waterman, Sylvia Sillevis, Victor Valstar, Victor H. Huitink, Joke Raviera, Zsa Zsa Ferguson en C.B. McInverness, M.D., Ph.D.. Van der Heide was oorspronkelijk journalist, maar na beschuldigingen van collaboratie tijdens de oorlog kreeg hij een soort Berufsverbot, dat de kiem legde voor zijn Bob Evers-serie. Hij deed van alles en nog wat en werd een avonturier en provocateur genoemd. Het type patjepeejer, maar wel een leuke patjepeejer, denk ik.

Het boek “Toen ik een nieuw leven ging beginnen en andere waargebeurde verhalen uit de jaren vijftig” staat vol van grappen en grollen, intriges en ander gedoe. Het boek bevat onder meer een hilarisch verhaal over een ‘kopje thee’ drinken in Huis ter Duin. Vanuit Den Haag raakten Willy c.s. met hun ‘Import-Ford met Mercury –motor’ al snel verward in een file met ‘Bloembollen Belgen’, wat niet erg opschoot (“Wat doet al dat platvloerse bollenvolk hier op mijn route?”). Maar eenmaal in Huis ter Duin worden al snel enkele flessen spiritualia koud gemaakt – achtereenvolgens een fles Aquavit, een fles Cointreau, een fles Drambuie, een fles Pernod (‘met water’) en tenslotte een fles Oude Olifant. Er was geen kop thee aan te pas gekomen. Hierna besloot het gezelschap weer richting Scheveningen te toeren. En om Bloembollen-Belgen te vermijden deed het dat over het strand, met Import-Ford en al.