Ruim 5 jaar geleden plaatste ik een blogje over een concert dat wijlen Pia Beck gaf in het Gat van Palace op 25 augustus 2002. Dat blogje inspireerde Rob tot een uitgebreide reactie. Hij was nauw bij dat concert betrokken geweest en had er zelfs geluidsopnamen van. Maar geen foto. Ik attendeerde hem weer op mijn beurt op een site, waarop nog meer foto’s van het concert te vinden waren ( allemaal gemaakt door Ton Elling ) en dat inspireerde hem weer tot het maken van bovenstaand filmje. Hieronder integraal de reactie van Rob op dat eerdere blog:

Deze foto is genomen op 25 augustus 2002. Ik bezit van dit concert een unieke cd, die ik als dank voor mijn medewerking ontving van Radio Domino die daar aanwezig was om er opnamen van te maken. Het verhaal daarachter is tot op heden onbekend gebleven omdat niet alles daarbij vlekkeloos verliep, de opname mislukte namelijk voor een deel en is daarom nooit uitgezonden!
Het begon allemaal in het begin van de middag toen een grote vrachtwagen het trottoir naast het Gat opreed en daar een heuse vleugel uit begon te laden die vervolgens met een kraan in het Gat werd gehesen. Vanuit mijn ijswinkeltje had ik daar allemaal prima zicht op, en muzikaal alleseter als ik ben was ik daar natuurlijk bovenmatig in geïnteresseerd. Omdat ik nergens een aankondiging van had gekregen ging ik daar mijn licht opsteken en toen er al maar méér apparatuur werd uitgeladen, en zelfs ongeveer 50 chique stoelen uit Huis Ter Duin werd ik wel èrg nieuwsgierig. Het bleek dat jazz-pianist Frans de Wijs er een hommage zou brengen aan Erroll Garner, die op 19 september 1955 het later fameus geworden ‘Concert by the Sea’ had opgenomen aan het strand van Karmel, Californië. Deze nieuwe versie van het ‘Concert bij de Zee’ werd door Huis ter Duin georganiseerd in samenwerking met het trio van Frans de Wijs, mede op instigatie van Pia Beck die dus inderdaad met regelmaat in het hotel speelde.
Tijdens het opbouwen van de hele set kwam men erachter dat er een belangrijk aspect vergeten was: in het Gat van Palace was geen electriciteit voorhanden! Dat zou een serieus probleem worden omdat er al een hele batterij versterkers, boxen, mengpanelen en microfoons was opgesteld en de technici met de handen in het haar in het rond liepen. Daar kon ik uitkomst in brengen door aan te bieden een paar verlengsnoeren vanuit het zolderraam van mijn pand naar een vlaggenmast aan de rand van het Gat te spannen. Dat moest wel zo hoog, omdat het verkeer op de Parallelboulevard er ongestoord onderdoor moest kunnen rijden. Mijn aanbod werd in grote dank aanvaard en het concert kon tòch doorgaan. Met Ruud Jacobs op de bas en Joost Patocka aan het slagwerk begon ruwweg half vier de muziek, en nadat Frans de Wijs een klein uur allerlei nummers van Erroll Garner had gespeeld kwam op uitnodiging van Frans ook Pia Beck in actie, die tot dat moment samen met haar bassist Henk Haverhoek tussen het publiek had gezeten. Uiteraard moest ze even warm spelen met een stukje van de ‘Lullaby of Birdland’ (sinds 1952 haar herkenningsmelodie), als tweede ‘Autumn Leaves’ en laatste nummer bracht ze natuurlijk ‘Pia’s Boogie’ ten gehore. Daarna heeft Eddy Doorenbos met begeleiding van Frans de Wijs ook nog twee nummers gezongen en kwam het ‘Concert by the Sea 2002′ ten einde.
Radio Domino is de ziekenomroep van het AMC en vaker te gast in Noordwijk als er iets te beleven valt. Onder andere nog bij het laatste Bloemencorso was Evert Kupers als razende reporter aanwezig in de Hotels van Oranje om er interviews op te nemen, maar dat is een ander verhaal. In Augustus 2002 was hij in het Gat van Palace om het concert op te nemen. Ik zag dat allemaal gebeuren en wilde graag een kopie van de opname omdat ik zelf niet steeds aanwezig kon zijn – ik moest natuurlijk ijs verkopen! Na afloop van het concert toen alles werd opgeruimd hoorde ik van Evert Kupers dat hij even snel een stukje had teruggeluisterd en dat de opname niet was gelukt, want de drums stonden er niet op! Klaarblijkelijk was de versterking naar het publiek wel in orde geweest maar de verbinding naar de opnamemengtafel niet. Desondanks wilde ik tòch graag de opname vanwege het unieke karakter, en inderdaad viel er na drie dagen een cd in de bus. Door het ontbreken van de drums klinkt de muziek vreemd ‘leeg’ en incompleet en daarom werd die opname nooit uitgezonden.
Aan die cd zit óók weer een verhaal vast omdat ik samen met drummer Jan de Roode naderhand een ‘remix’ heb gemaakt waarbij er alsnog een drumpartij werd ingemixt. Van deze speciale heropname heb ik uiteraard een exemplaar naar Evert Kupers gestuurd, maar ook een naar Frans de Wijs, Daaraan heb ik een goede relatie met hem overgehouden, en hij heeft me nog de commerciële cd’s toegestuurd die hij eerder had opgenomen.
Frans de Wijs is 14 december 2007 overleden in Benidorm. Ik ben erg verguld met bovenstaande foto, want nu heb ik naast het geluid ook het beeld!