De auto is een Fiat 500, bijgenaamd de ‘Topolino‘ (‘muis’ in het Italiaans, ook de Italiaanse naam van Mickey Mouse) ). Het autootje werd tussen 1936 en 1955 in een grootse oplage (520.000 exemplaren!) met de hand gebouwd. Dit was er ééntje van, op de Rembrandweg in Noordwijk aan Zee en als ik het helemaal goed zie, is het zelfs de ‘convertible‘ versie uit 1947. Om wat meer over dit autootje te weten te komen slaan we er de Italiaanse Wikipedia op na:
La Fiat 500, popolarmente chiamata “Topolino”, è senza dubbio fra le automobili italiane più famose, anche se gli eventi e le circostanze che hanno portato all’ideazione di questo modello sono molto meno conosciuti. Tutto ebbe inizio da un’idea di Benito Mussolini. Nel 1930, il Duce aveva convocato il senatore del Regno d’Italia Giovanni Agnelli per informarlo della “inderogabile necessità” di motorizzare gli italiani con una vettura economica che non superasse il costo di 5 000 Lire. Un’idea di grande impatto propagandistico che, non appena eletto primo ministro, Hitler si affrettò a copiare convocando Ferdinand Porsche ed intimandogli di realizzare un’automobile dal costo non superiore ai 1 000 marchi; quella che sarebbe divenuta famosa in Italia con il nome di “Maggiolino”. Preoccupato per il difficile incarico, cui avrebbe volentieri rinunciato, Agnelli rimise la questione ai progettisti dell’ufficio tecnico della Fiat che si divisero in due opposte correnti di pensiero. La prima riteneva possibile raggiungere lo scopo con tecnologie e schemi già utilizzati dalla Fiat, risparmiando all’osso su dotazioni e materiali. La seconda, valutando che l’azienda torinese non fosse in grado di fornire un prodotto adeguato in tempi brevi, proponeva di affidare il progetto a Oreste Lardone, un estroso tecnico allievo di Giulio Cesare Cappa, che aveva già realizzato un interessante prototipo di piccola vettura economica per l’Itala. All’inizio, la direzione aziendale Fiat decise di sperimentare entrambe le soluzioni: incaricò l’ufficio tecnico di procedere alla progettazione del modello con standard aziendali e, contemporaneamente, assunse Oreste Lardone, assegnandogli un piccolo gruppo di tecnici ed operai con il quale sviluppare le proprie teorie meccaniche. A Lardone non parve vero di poter disporre delle potenzialità Fiat per attuare le proprie idee che, del resto, erano semplici e chiare: la nuova automobile avrebbe dovuto disporre di quattro posti e di un propulsore bicilindrico di 500 cm³ raffreddato ad aria e dotata di trazione anteriore. Era l’estate del 1931 quando il prototipo della “500 – tutto avanti” fu pronto per la sua prima uscita con a bordo il collaudatore, il progettista ed il senatore Agnelli, impaziente di verificare il prodotto e telegrafare la buona notizia a Mussolini. L’antesignana del “Cinquino” esce dal Lingotto e percorre tranquillamente alcuni chilometri, ma sulla salita di Cavoretto, un incendio propagatosi dal motore costrinse gli occupanti a saltare lestamente a terra. L’incidente era probabilmente dovuto ad una banale fuoriuscita di carburante, ma il senatore ordinò che fossero bandite per sempre le automobili a trazione anteriore dalla FIAT, mentre Lardone venne immediatamente licenziato. La progettazione della piccola vettura proseguì senza entusiasmo fino ad un’improvvisa visita del Duce allo stabilimento (24 ottobre 1932), che rammentò ad Agnelli l’impegno assunto. Il vero motivo dell’improvvisa carenza d’idee consisteva nel fatto che i “mostri sacri” dell’ufficio progetti Fiat (Antonio Fessia e Tranquillo Zerbi) avevano ormai maturato la convinzione che l’idea giusta fosse quella “proibita” di Lardone e, probabilmente, non si sentivano di procedere ad un progetto palesemente sbagliato solo per assecondare le strampalate fobie del Senatore. È lo stesso Fessia che affida l’incarico a Dante Giacosa, un giovane ingegnere già suo assistente nella progettazione della “Balilla”, consapevole che è l’uomo adatto per fare ciò che la dirigenza si aspetta. Dante Giacosa prese le redini del progetto e dopo mesi di febbrili disegni e calcoli ne uscì una copia in dimensioni ridotte della “Balilla”. Introdusse comunque alcune innovazioni tese a risparmiare peso e costi: il radiatore è posto sopra il motore per risparmiare la pompa dell’acqua, secondo il principio che l’acqua calda va in alto e quella fredda in basso (circolazione d’acqua a termosifone); il telaio è assai semplice con due travi a V dall’anteriore al posteriore; il motore 4 cilindri è con valvole laterali. Ulteriori elementi di risparmio nella progettazione e realizzazione del motore sono l’alimentazione della benzina a gravità (eliminazione della pompa d’alimentazione) e la lubrificazione con una rudimentale pompa dell’olio aavente mera funzione di portata, mentre il lubrificante veniva distribuito ai vari organi meccanici del propulsore per sbattimento, ovvero dal movimento degli organi stessi. La dirigenza Fiat è soddisfatta del rispetto della tradizione e autorizza la realizzazione dei prototipi della “500”. Il prototipo definitivo venne collaudato su strada, il 7 ottobre 1934, da Giacosa e Fessia che si alternarono alla guida sull’accidentato percorso Torino – Ivrea – La Serra – Vestigné – Borgomasino – Cigliano – Torino, percorrendo molti chilometri di strade sterrate allo scopo di verificare la solidità delle sospensioni. Nell’ultimo tratto autostradale, cronometrarono la velocità massima di 82 km/h. Il 15 giugno 1936 è messa in vendita la FIAT 500 (oggi comunemente ribattezzata “500 A”, quale progentitrice della successiva “500 B”) popolarmente nota come “Topolino”, a causa del frontale che richiama il muso del roditore e, molto probabilmente, sotto l’influenza del successo che l’omonimo fumetto della Disney stava ottenendo in quel periodo. Una vetturetta modesta per tecnica e prestazioni, il cui prezzo era di 8 900 lire: venti volte lo stipendio medio di un operaio specializzato e ben oltre le preventivate 5 000 lire. Per la cronaca, nel 1936 Porsche aveva già realizzati i prototipi definitivi della “Maggiolino” che veniva messa in “prevendita” alla cifra di 990 Marchi, ovvero cinque volte lo stipendio di un operaio specializzato. Tuttavia, la Fiat 500 riuscirà ad ottenere un discreto successo, anche grazie alla “fame di automobili degli Italiani”. Infatti, nell’Italia del 1936 circolano solamente 222 000 automezzi (di ogni tipo, compresi quelli pubblici e militari) per oltre 42 milioni di abitanti. All’incirca, un veicolo ogni 200 persone. Un rapporto dieci volte inferiore a quello della Francia e quaranta volte inferiore a quello degli Stati Uniti nello stesso anno.
PS. Voor een vertaling van al dit moois: zie de reactie op dit blog van ‘un lettore competente’


Omdat ik vermoed dat niet iedereen het Italiaans machtig is heb ik het vertaald.Hieronder de letterlijke tekst in het Nederlands:
De Fiat 500, populair ‘Topolino‘ (=muisje) genoemd, is zonder twijfel onder de Italiaanse automobielen de beroemdste, ook al zijn de gebeurtenissen en omstandigheden die tot het ideaalbeeld van dit model hebben geleid minder bekend. Alles sproot voort uit een idee van Benito Mussolini. In 1930 had de “Duce” de senator van het Italiaanse Rijk Giovanni Agnelli bij zich geroepen om hem te informeren over de ‘onafwendbare noodzakelijkheid’ om de Italianen te motoriseren met een voordelig vervoermiddel dat de kosten van 5000 Lire niet oversteeg. Een idee met grote propagandistische uitwerking dat de nauwelijks tot eerste minister van Duitsland gekozen Hitler zich deed inspannen dit te kopiëren door Ferdinand Porsche bij zich te roepen en hem te bevelen een automobiel te realiseren waarvan de prijs niet hoger mocht zijn dan 1000 Mark; datgene wat in Italië beroemd zou worden als de (mei)Kever. Vervuld van de moeilijke opdracht waaraan hij volgaarne wilde voldoen legde Agnelli de vraag neer bij de ontwerpers van het technisch bureau van Fiat die zich opsplitsten in twee verschillende denkrichtingen. De eerste hield het doel vast om met technieken en handigheden die reeds bij Fiat gebruikt werden tot op het bot te besparen op uitrusting en materiaal. De tweede, toegevend dat de fabriek in Turijn niet in staat was om zo’n adequaat product in korte tijd te leveren, stelde voor het project door te schuiven naar Oreste Lardone, een zonderlinge technicus opgeleid door Giulio Cesare Cappa, die reeds een interessant prototype van een kleine goedkope auto voor Italie had gerealiseerd. In het begin besloot de fabrieksdirectie van Fiat te experimenteren tussen de twee oplossingen: men droeg aan het technisch bureau op om voort te gaan met model-ontwerpen op de standaard fabrieksmethoden, en tegelijkertijd vroeg men aan Ordeste Lardone, die een kleine groep technici en werklieden toegewezen kreeg, de juiste theoretisch-mechanische eigenschappen uit te werken.
Voor Lardone was het niet mogelijk af te wijken van de grote kracht van Fiat om vast te houden aan de eigen ideeën die voor de rest simpel en duidelijk waren: de nieuwe automobiel moest beschikken over vier deuren, een tweecylinder luchtgekoelde aandrijving van 500 cc en uitgerust met voorwielaandrijving. Het was in de zomer van 1931 toen het prototype van de ‘500 – alles naar voren’ naar buiten kwam voor de eerste rit met aan boord de testrijder, de ontwerper en senator Agnelli, ongeduldig om het product te testen en het goede nieuws naar Mussolini te telegraferen.
De voorloper van het ‘vijfhonderdje’ verliet de Lingotto en legde rustig enige kilometers af, maar op de afrit van Cavoretto dwong een zich snel uitbreidende motorbrand de inzittenden rap ter aarde te springen. Het incident was waarschijnlijk te wijten aan een banaal brandstoflek, maar de senator verordonneerde dat voor altijd Fiat-auto’s met voorwielaandrijving werden verboden, terwijl Lardone onmiddellijk werd ontslagen.
Het project van het kleine autootje ging zonder enthousiasme voort tot een onverwacht bezoek van de “Duce” aan het etablissement op 24 oktober 1932, waarmee Agnelli voor de gegeven opdracht werd ontschaad. Het ware motief voor dit onverwachte genereuze idee bestond uit het feit dat de ‘heilige monsters’ van het Fiat projectbureau (Antonio Fessia en Tranquillo Zerbi) nooit de overtuiging hadden laten rijpen dat het ‘verboden’ idee van Lardone het juiste was en, waarschijnlijk, er niet voor voelden te stoppen met een project dat alleen openlijk afgewezen was om te voldoen aan de zonderlinge fobie van de senator. En dezelfde Fessia die de opdracht toevertrouwde aan Dante Giacosa, een jonge ingenieur die al zijn assistent was bij het ontwerp van de ‘Balilla’, was ervan overtuigd dat dàt de juiste man was om dat te doen wat de directie van hem verwachtte. Dante Giacosa nam de teugels van het project op en na enige maanden koortsachtig ontwerpen en calculeren kwam hij naar buiten met een verkleinde uitgave van de ‘Balilla’. Hij introduceerde in ieder geval enige vernieuwingen indachtig besparing op gewicht en kosten. De radiator werd boven de motor geplaatst om een waterpomp uit te sparen, volgens het principe dat warm water stijgt en koud water daalt (thermische hevel-watercirculatie); het chassis van de auto was buitengewoon simpel met twee V-dwarsbalken van voor naar achter; de 4-cylinder motor met zijkleppen. De ultieme besparing in het bedenken en uitvoeren van het motorsegment was de benzinetoevoer op zwaartekracht (weglaten van de brandstofpomp)en de smering door een rudimentaire oliepomp die slechts als voorraad diende terwijl de smeerolie werd verdeeld over de verschillende bewegende delen door de beweging, ofwel door het heen-en-weer gaan van de onderdelen zelf.
De Fiat-directie was tevreden over het respect voor traditie en autoriseerde de realisatie van de prototypes van de ‘500’. Met het definitieve prototype werd op 7 oktober 1934 test gereden vanaf Giacosa en Fessia, afwijkend van het traject waarop eerder het ongeval had plaatsgevonden, Turijn – Ivrea – La Serra – Vestigné – Borgomasino – Cigliano – Turijn, gaande over vele kilometers onverharde wegen met als doel de soliditeit van de ophanging vast te stellen. Op het laatste stuk autoweg werd een maximumsnelheid van 82 km per uur geklokt.
Op 15 juni 1936 ging de FIAT 500 in de verkoop (tegenwoordig algemeen herdoopt als de 500A, als voorganger van de opvolgende 500B), populair bekend als de Topolino (Mickey Mouse –vert.) vanwege de neus die leek op de bek van het knaagdier en, zeer waarschijnlijk, onder invloed van het succes dat de strip-naamgenoot van Walt Disney in die periode had.
Een bescheiden wagentje voor wat betreft techniek en prestaties, voor de prijs van 8900 Lire: twintig maal het gemiddeld salaris van een gespecialiseerd werknemer en ruim boven de voorziene 5000 Lire. Voor de kronieken: in 1936 had Porsche de definitieve prototypes van de Kever al in de ‘voorverkoop’ voor 990 Mark, overeenkomend met vijf maal het gemiddeld salaris van een gespecialiseerd werknemer.
In ieder geval, de Fiat 500 slaagde erin een discreet succesje te behalen, ook dankzij de ‘automobielhonger van de Italianen’. In feite, in het Italië van 1936 reden er slechts 222000 automobielen rond (van elk type, inbegrepen openbare en militaire voertuigen) verdeeld over 22 miljoen inwoners. Dus één voertuig op 200 personen. In verhouding tien maal minder dan in Frankrijk en veertig maal minder dan in de Verenigde Staten in hetzelfde jaar.
Je Italiaans heeft nog niets aan kwaliteit ingeboet!
mille grazie
500B verscheen in 1948 ZELFDE CARROSSERIE ,MAAR MET KOPKLEP MOTOR…
zelfs een 500C is er geweest,zijn 376.371 exemplaren van gebouwd…koplampen in de spatborden gebouwd en reservewiel in de auto bevestigd,…de station uitvoering heette belvedere…1954 500c.///in 1955 kwam de 600 ook als multipla aantal 2.612.367,…de opvolger van de topolino kwam pas twee jaar na het verdwijnen…de nuova 500 pas in 1965 500f veilige portieren…
https://www.google.nl/search?q=fiat+500c+belvedere&rlz=1C1AVNC_enNL580NL580&espv=2&biw=1097&bih=546&tbm=isch&imgil=YfJKjGllQjABKM%253A%253Bb0fd7isbS7jTCM%253Bhttp%25253A%25252F%25252Fwww.zuckerfabrik24.de%25252Ffiat%25252Ffiat500B_C.htm&source=iu&pf=m&fir=YfJKjGllQjABKM%253A%252Cb0fd7isbS7jTCM%252C_&usg=__h2wtbyZ5pgrEFqaV-iVf6b4YasI%3D&ved=0CEcQyjc&ei=Dz6AVKLGA9PQ7AaT6IGIAQ#facrc=_&imgdii=_&imgrc=YfJKjGllQjABKM%253A%3Bb0fd7isbS7jTCM%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.zuckerfabrik24.de%252Ffiat%252Fpics%252F500C_P22a.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.zuckerfabrik24.de%252Ffiat%252Ffiat500B_C.htm%3B710%3B407
IN LICENTIE WERDEN OOK SIMCA 5 EN 6 GEBOUWD…
http://zorgblogauto.canalblog.com/archives/2008/07/19/9972852.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Simca_5