In een reactie op één van mijn eerdere ‘ijsblogs’ (in dit geval nommer 11) legt Perry nog eens uit hoe er bij Van Schie op de Boulevard met ijs werd omgegaan. Staven ijs die bij Gerrit – Botje – Ammerlaan betrokken werden (de ‘Eerste Noordwijksche IJsfabriek?”) werden gebruikt in een de sorbetiére om roomijs te kunnen draaien. “Eerst vanille, dan aardbei, daarna chocolade. Kon dan in een en dezelfde bowl gedraaid worden zonder tussendoor te reinigen. Bleef de bowl lekker ijskoud.” Later kwam er een elektrische sorbetiére. Voor degenen die niet direct een beeld hebben van wat zo’n sorbetiére is: het was een kist gemaakt van metaal met dubbele wanden en deksel waarin men ruw ijs met vrieszout kan doen. Dit veroorzaakt dan een temperatuur van -10° C cnder nul.
Maar dan is het interessant wat Perry vermeldt over het lot van de oude sorbetiére:
“De oude sorbetiére heeft eind ’69 in Hoofdstraat nog gestaan. Weet niet meer bij wie. Iets aangepast, als slechtweerrecreatie. Kartonnetje erin, laten draaien, knijpflessen verf er op gieten, inlijsten en je had een soort psychedelisch olieverfkunstwerk. Van uitgeslingerd verf. Zat ook iemand sieraden van hoefnagels te knutselen en lederen armbandjes te maken. Héél hip toen!”
Ik weet dat nog wel: het was ergens in één van die kleine huisjes naast restaurant (en zelfbediening) De Boer in de Hoofdstraat. Ik ben er zelf ook wel met verf in de weer geweest. Volgens mij was de oude De Boer er ook mee begonnen, maar hij had er iemand staan. En volgens de overlevering was dat de voormalige ‘negerzangeres’ Pat Burns, die nog met het orkest van John Kristel had opgetreden in Huis ter Duin. Na haar actieve zangcarrière zou ze in dat winkeltje zijn aanbeland, waar ze toeristen liet kloojen met plakkaatverf en waar ze – blijkens mededelingen van Perry – onder andere ook ‘sieraden knutselde van hoefnagels’.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Het klopt dat in een van de lage huisjes naast restaurant De Boer Pat Burns in de colorgrill heeft gestaan en later bakte ze daar pannenkoeken. In het eerste huisje werd door de Australische schaatser Collin Coates allerlei prullaria en sieraden etc. verkocht( later jeans door Peter en Peter Bockhoven)
die man die verf liet spuiten uit knijpflessen in rond draaiende centrifuge was amsterdammer…
in die oude huisjes woonde kreupele klaas en de daddy…en oranje …i remember….
@Tozzizzot: heb je nog meer verhalen over die Colin Coates? Hoe was-tie in Noordwijk terechtgekomen en wat spookte hij daar nog meer uit?
Pjotr, de verhalen komen eraan, hij was een goeie vriend bij ons thuis.
Top!
In mijn tijd werden de sieraden van hoefnagels door ene Harry uit Den Haag, de rottigheid straalde van zijn gezicht,mooie vent, gemaakt. Ook maakte hij leren tassen met gebruik van stempels om effecten aan te brengen. Een louche Amsterdammer wiens naam ik even kwijt ben had een paar oude centrifuges waarin de bezoekers dmv. verfbussen ware kunstwerken maakten. (Natuurlijk niet graties!). Wij, Peter Porno, Jan v.Haarlem en mijn persoon maakten
hier portretten van kinderen, ouderen, honden en wat al niet meer in de foeilelijkste kleuren,
de klant was koning. s,Nachts maakten we de afdrukken in de studio achter v.Wely en als we klaar waren haalden warme krentenbollen bij de bakkerij van de Wit.
Nog even ter aanvulling.
Peter van het Klooster was van de centrifuges.
Harry Passage deed de leren tassen en sieraden van hoefnagels.
In het winkeltje er naast resideerde Bert Poptie met handel in koperen potten, pannen etc.
Met dank aan Gerard van het Wout destijds beheerder van de wereldwinkel.
Hoe zat het dan met die Pat Burns? Die was volgens rmijn info ook van de centrifuges
Volgens Gerard was in het gedeelte naast kapper Tieman het pannekoekenhuis. Eerst gerund door een mannetje met donker haar. Daarna door Gerard in dienst van Nico Hese.
Vervolgens is het schilderij gebeuren hier gekomen.Wij kunnen ons geen Pat Burns herinneren. Ps. Hese kwam elke ochtend in zijn Fiat 500 voorrijden om zich te laten scheren bij Tieman. Waarschijnlijk gratis want alle pandjes waren zijn eigendom!