10428262_1500508406828325_3020865766770553431_o

Een prachtige foto van ergens eind jaren vijftig, schat ik zo in, van Bar-Bodega”’t Zeepaardje”. Ik vond als kind de term ‘bodega’ altijd zo’n ondefinieerbare, maar tegenwoordig hebben we de wikipedia voor dat soort van problemen:

Een bodega is de Spaanse benaming voor de plaats waar iets opgeslagen kan worden, onder andere een wijnkelder of wijnhuisje. Het woord heeft in de loop van de tijd echter een bredere begripsomschrijving gekregen. Vaak is een bodega ook een proeflokaal of bar voor wijnen, maar het kan ook een bedrijf zijn dat verschillende gebouwen gebruikt voor de opslag van wijn in magazijnen. De bodega’s van de hoofdplaats van de sherryproductie Jerez de la Frontera in Spanje zijn geen van alle kelders, maar eerder “opslagplaatsen voor wijn”. Tegenwoordig wordt het woord bodega ook gebruikt als naam voor een cocktailbar op fuiven. Ook het ruim van een schip, de kofferruimte van een autobus of een magazijn is een bodega.

“’t Zeepaardje” had volgens mij niks van een wijnkelder of een wijnhuisje, laat staan van een scheepsruim of een autobusbagageopslagplaats. De tent – van Jaap van Exter – was gewoon een bar en je kon er – zoals hier – heerlijk buiten zitten, loerend naar voorbijgangers en bij voorkeur leuke Duitse Mädel.

J.B. Charles schreef er – staande aan de bar – in 1953 zijn meesterlijke boek “Volg Het Spoor Terug”, waarbij hij van Van Exter met gepaste tussenpozen een borrel kreeg aangereikt.