Dit met heuse kantelen gesierde gebouwtje heette “Huis ter Zee” in onderscheid op “Huis ter Duin” dat er naast stond. “Huis ter Zee” deed zijn naam gelukkig niet al te letterlijk eer aan, anders hadden ze het hier nooit droog gehouden. Een raar gebouw was het wel: beetje eclectische architectuur van een zich vervelende architect, denk ik. Maar toch, sommige gebouwen ontlenen hun waarde juist aan hun specifieke, soms onconventionele vormen en in die zin had het van mij wel mogen blijven staan op die plek in de zeereep. De duiventillen die er nu zijn neergezet, ten noorden van Huis ter Duin zijn het aanzien nauwelijks waard. Daarmee hadden ze net zo goed – en beter – de gatenkaas van de Noordboulevard kunnen opvullen.
Ter linkerzijde is nog een stukje te zien van die prachtige Villa Seehorst, die ook al zo dramatisch en onnodig ten onder ging.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
de burcht zoals de ouwe noortukkers het beschreven er zou iets gebeurd zijn zodat het er in en tijdens zuid en noordwesters het er spookte en vreemde witte vlagen zoals schimmen in schimmige zeevlammen vage contouren voort brengen.
facet of feit is dat in seehorst ernaast altijd een jongen in een invalide kar ronddoolde en wat verpleegsters uit een andere tijd in het wit en een strenge norse plek met hoog opgestoken haar of ze Rome en de globe moesten redden.
liefde is blind en blind is de liefde …want ze legt in een diepe storm nacht je hand op je schouder en haar ogen zijn vlak en leeg….dan scheen de aristocraat voor haar te zijn gevallen want liefde is blind en zij was blind…maar zij loog de hele tijd…liefde is blind en veranderde de aristocraat….en maakte hem een simpele ziel…zodat hij zijn verstand en vermogen verloor en dat maakte een eind aan zijn en haar verliefde blindheid zonder glorie ….de archieven vertelde niet het hele verhaal en de complete verhaal over en hoe de glorie en de blinde liefde precies het tijdelijke voor het eeuwige kozen…daar lopen de opinie uit een in de causerieën en de larmoyante der facet of feiten…fictie in de setting die er wel is geweest en de invalide jongen en de aristocraat zijn er altijd geweest…de burcht stamt uit een tijd dat alleen de elite het door had hoe de boel zich regelde en de onmondigheid uit gelegen werd net als de economie als een natuur verschijnsel en niet dat het bewuste systemen zijn…de burcht moest status en elitair uitstralen en net als ieder mens was de invalide jongen op zichzelf aan gewezen en net als ieder individu moest hij zijn eenzaamheid in zijn ziel zelf oplossen in het diepste van het protoplasma en deden de patroon de mensen na eenjarige contracten niet weg en was de september niet zo warm als nu en de stranden vol lagen en alles wat een fiets had en de Dobbe kroketten moest verteren over de fietspaden richting Zandvoort reden…
de gouden dagen van de Indian summer en het bockbier van Bavaria..vogels zingen en je hoeft je niet te haasten want als de tijd om is die echt voorbij….en je wacht op de nacht… een jonge deerne met lange benen in een boxershort beklimt met een opoe fiets de grent en daarachter een jonge loverboy de setting is een kopie de tijd zover die bestaat is iets verder opgeschoven een nieuwe tent waar vroeger een filosoof in zat en blush is nu nieuwzand tenminste dat staat op de façade van de coulissen…. de outsiders staan op de earfone en zongen in mijn tijd alle facetten ervan en de ronde met je 36 gearings zit er weer op en je vult je vocht verlies weer met wat bockbier en Lisse streektrimmers ronde komt eraan…vogels zingen en de zomer duurt voort met warm zeewater….