Blog5543: Bijwagen

koele nachtelijke lucht spoelt tegen mijn oververhitte gelaat na een super warme zomerse dag.
heb mijn raam open gegooid waar ik achter mijn tikmachine zit en met een vinger een stroom verband legt tussen mijn geest en het macabere beeldt op het scherm.
tenminste de beelden die op deze en recente dagen voorbij trokken.
stilte en niets denken is op dit moment de enige remedie misschien.
zit in mijn strand ligstoel vanmiddag punt contra punt te lezen van aldous huxley op het dammetje onder de schaduw van een paar struiken waar mijn oude prins bernhard hond diep verscholen in de schaduw van de koelte ligt.
mollema doet zijn best en het is te warm om de jongens te helpen in de ronde van Alblasserwaard zo die wel doorgang vindt.
in poeldijk en wateringen ben ik present.
om te zorgen dat de talenten doorstromen naar nieuwe ploegen met dure achtergronden.
gapende afgronden naast de renners met snelheden van bijna honderd.
een pool en Siciliaan bijna op de top.
een visser vrouwtje uit scheveningen op tv west die nog netten heeft geboet.
en ze wist nog dat haar man nog voer op een van de vele loggers die de reder rijk was.
de vrouwen regelde alles de mannen zochten het zilver in de netten en daar om regelen nu nog zoveel vrouwen de dagelijkse sores.
doorgeven van handelingen waar vroeger niet aan werd getornd.
de blijker met een groep niet ter zake kundig om een pannenkoeken tent om te zetten in een italiaanse structuur met pasta,s en tomaten.
gog gog wat een wereld en vanmorgen een vrijwilliger tegen mij over de voedselbank die wordt bezocht door veel mensen uit de schuldsanering.
een grote stalen vogel vliegt laag over.in de landing naar schiphol en in kan zijn registratie nummers lezen.
denk waar zit ik midden in en trek de dekens over mijn oren waarna ik filosofeer over wat huxley nu suggereerde in lang geleden tyden wat nu actueel blijkt.
hij had het over vooruit gang en hoe lang moet die vooruit gang duren en waar lijd het toe.
toen had hij het al over uit stoten van fosfor en de zeeën vervuilt met van alles en nog wat.
had leautaud dan gelijk toen hij uit zijn ligstoel die bij hem in de woonkamer stond zei dat je achter de kachel moet blijven zitten omdat de treinen niet op tyd lopen en dat hij de laatste keer dat hij naar olympia liep vanaf station bijna door een taxi was overreden in zijn boek in memoriam.
dat hij al de danseressen die bij hem op bezoek kwamen van de folies keurden in hun aantrekkelijkheid schreef die ook.
over oor telefoontjes spelen de birds tangeriman een vergeten nummers voor bijna vergeten mensen die deze hype van seventees en sixties met hun bier en wilde feesten waar de sommige revoluties tot stand kwamen hebben beleefd.
veel zomermarkten in de omgeving en het publiek schuifelt wat langs de opgestelde kramen.
hier en daar wordt een kettinkie verkocht voor de rest is het schraal de handel ,bij verdoes staat een rij voor ijs en bij schuitenmaker in de princenstraat staat een rij voor vis bij de nieuwe toko al is het niet goedkoop.
bij van manen staat die goed ogende deerne en zwaait naar ons,ken je ze nee misschien komt het nog eens.
gruizig zijn ze wel die kattukkers en bij de hand en in de tyd met hun park bunker onder de wurft.
haasnoot schryft over villa allegonde en over die bezeten logger.
de oude rivier stroomt in zijn tyd in zee en langs de burcht van de romeinen.
waaigat en mallegat vormen en de stammen en nederzetting creeren en handelen naar de vraag van het moment en niet meer terug kennen alleen schok gewijs.
de klokken luiden en een man met een baard roept voorwaarts steeds maar voorwaarts tot de klif eindigt en springen gaat niet.
herinterpretatie van jeudige elementen worden verwaht en zijn niet voorhanden.
belangrijk en onbelangrijk spelen geen rol zonder een kan de ander niet bestaan dus het bestaat eigenlijk niet.
ondergschikt ben je alleen als je het zo ziet en voelt de gedachte van een ander en mening is zijn eigen mening van de scripant .
voorwoordt is een nawoordt en mag de grote kraak het kraken.
moet je nog zeekaak zei de man.
levertraan ook zeker zei ik.
hoe past dit in de cultuur van de chinees en de tapas.
je kan alleen de diepzinnigheden weergeven als er diepzinnigheden zijn.
het leven zijn afzonderlijk scenes in die scenes komt alles voor.
nauwelijks tussen pozen van rustig doodty ,het ty stroomt altyd,alleen men heeft de richting niet in de hand…..morgen wordt het weer licht….tenminste….