De oude redschuur van de (tegenwoordig ‘Koninklijke’) Noord- en Zuidhollandsche Reddingmaatschappij moet ergens aan het einde van de Jaren Zestig zijn afgebroken. Ook dit was een monumentaal gebouwtje met een bijzondere gevel, maar ook aan het einde van de Jaren Zestig gingen dit soort gebouwen heel eenvoudig tegen de grond. Daarbij was de redschuur als gebouw niet alleen een monumentaal ding. Ook als je dit gebouw en deze plek linkt aan de oude zeegeschiedenis van Noordwijk, aan alles wat zich hier moet hebben afgespeeld in soms dramatische omstandigheden en aan alle gevoelens die het reddingswezen bij de bevolking teweeg heeft gebracht, reikt de betekenis van dit gebouw verder dan alleen de monumentaliteit in baksteen. Dan wordt zo’n plek een ‘lieu de mémoire’, een ‘plek van herinnering’. Het beschermen van die plekken moet ook onderdeel zijn van verantwoord erfgoedbeheer.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
tijdens de lagere school liep je er vier keer per dag langs en je hoorde thuis van je vader de verhalen van de grote reddingen die ook weleens dramatisch afliepen bij storm ontij en ziedende stormen die het barometer glas diep deed dalen en bij ons in het vissershuisje de stormwinden deed gieren om de scherpe punten van huis.
zelf lagen we er niet meer zo wakker van want we waren het gewend en het glas rinkelde van de omgevallen terras schotten van de landbouw en poolstar piccadilly ,het leek wel of het in je jeugd altijd het water over de duinen buisde en de schuimvlokken door de steeg woelde.
buurvrouw maart zat weleens te bidden bij mijn moeder achter het raam thuis en mijn moeder zei onkruid vergaat pas op het laatste moment ,maar de buurvrouw had haar man verloren bij een redding toen de sloep in de branding omsloeg en hendrik zich in de draaikolk van de onstuimige zee niet kon bevrijden onder de sloep vandaan en zijn ontzielde lichaam anderdaags aanspoelde,god zei hem genadig….
als we bezoek hadden lagen de stedelingen beslist wakker,ook toen de windhaan van de noordzee koepel waaide vroeg in de morgen windkracht 12 beaufort op de schaal van richter was de steeg op een enkele logee niet wakker geworden,toen ik naar school ging zag ik de verroeste weerhaan liggen aangetast in de eeuwigheid door zout en oxiderende corrosie ,ome arie van de manege zei kraaiende hanen zijn storende factor in het liefdes leven en is maar goed dat ze vallen van het dak uit balorigheid,ome arie sprak als flaubert omdat hij de boeken had gelezen in de winter maanden als de knollen op stal bleven,de hanen vielen de manege verdween t vissershuisje staat er nog met een tekening van jan lutgens achter de voormalige villa beatrice later poolstar piccadilly boule 7 in het zicht achter het rijtje huizen van jaap obat en kees de duitser,…wat waren het voor hectische tyden achter de grote hotels…je zal t moeten beleeft hebben…ik was erbij…zal de tijdmachine in het diorama van singulariteit de beelden ter zijner tyd vrijgeven…op twee manegepaard zegt richard burton en mia farrow me hoofd knikkend en handje zwaaiend gedag als ik onze poort bij het schelpenpad verlaat…t is werkelijk waar ongecensureerd….er was een film opname bij huis ter duin,….
http://www.nieuwsvanhier.nl/bericht.php?bericht_id=30343#.U7RLsfl_u24