Zo op het oog een nogal ingewikkeld kruispunt van wegen, maar wat gaf het? Zoveel automobielen waren er nog niet. Een mooie, rustieke plek nog met veel bossages en geboomte. De villa’s Vera en Duna in al hun pracht en praal, het eerste VVV-kantoortje bij de trambaan, de watertoren. De lantaarns bij de oprit naar Huis ter Duin zijn van een ongenaakbare schoonheid.
Blog5490: Kruispunt


t is ongelooflijk dat een dorp zo zich kan verwijderen van het punt dubbele punt waar het zich eens zo bevond op een stabilisering factor waar de werkelijkheid zich over de werkelijkheid buigt.
denk na alles studies en de vele gesprekken die ik in vijftig jaar erover heb gemaakt die er in een of andere vlak mee bezig zijn en waren tot de conclusie moet komen dat in het geheimen valies van de strategen er niets heeft plaats gevonden dan het pronken met de statuur van hun posities.
het ongenaakbare gebeurde toen het ongenaakbare station gepasseerd was en het oog verblindende decor zich verzuimden zich onder zijn verse laag van vernis te handhaven en het zich in de aangebrachte loogmiddel zich onder het enthousiasme van de bourgeois publiek liet oplossen omdat de weg naar steeds het uiterste van meer was aangebroken en het verlies niet werd gezien of en op de koop toe werd aanvaard.
de ongenaakbaarheid zit hem in de decadentie in de postuur van de tijd en de fluctuaties gebracht door het systeem gedragen door de hiërarchie van onderscheid.
het aanraakbaren en vatbare genieën die voor de voeten en slagarmen existeren worden niet als zodanig in waarde en koestering ontworpen om de stupide reden van afstompend heden van het automatische patronen binnen het schakerende levens patroon….doch wat resisteert is de ontgoocheling van leegte en besluiteloosheid,…denk dat ze er innerlijke vrede en conclaaf mee hebben,…en zichzelf belonen….
En Brigitte Bardot bestaat ook al…