meer

De voormalige Villa Cato werd ergens in het midden van de Jaren twintig van de vorige eeuw omgebouwd tot een heuse ‘dirndl-tent’. Zo’n neo-burgerlijke atmosfeer, waar men vooral in Zuid-Duitsland en Oostenrijk patent op heeft. Veel Lederhosen, hoge tonen uit de trekharmonica en veel jodelarij. En die ‘dirndls’ dus.

We laten de Wikipedia er maar weer eens op los:

Een dirndl is een traditionele Beiers/Oostenrijkse klederdracht, gebaseerd op een mengeling van klederdracht en dienstbodenkleding uit 1870. Dirndls worden heden ten dage nog veel tijdens het Oktoberfest in München gedragen. In Zuid-Duitsland en Oostenrijk worden de dirndls ook veel gedragen tijdens kerkelijke en andere feesten.

De dirndl benadrukt de vrouwelijke vorm door de taille wat in te snoeren en de boezem voller te laten lijken. Indien een dirndl correct gedragen wordt, toont deze de ‘status’ van de draagster. Indien zij de sleep (de schort) aan de rechterkant knoopt, geeft ze hiermee aan dat ze getrouwd, verloofd of op een andere wijze “vergeven” is. Een sleep aan de linkerkant geeft aan dat de draagster vrijgezel is. Indien de sleep aan de voorkant vastgemaakt wordt, geeft dit aan dat de vrouw in kwestie nog maagd is. Een sleep aan de achterkant duidt een weduwe aan.

Het woord dirndl is overigens een ander woord in Oostenrijk voor een jonge vrouw, en – nog steeds volgens de Wikipedia – etymologisch verwant met ‘deerne’. Maar volgens mij is die verwantschap niet alléén etymologisch.