Blog5441: Bibliotheek Noordwijk (1)

goofy heel noordwijk kent hem van zijn kodak box die hij aan vele zeeers leverde in de fifties toen paradiso naast de uitstalling van goof zat.
prins bernhardstr woonde hij de man met de snelle klik van de sluiter en de foto,s die altijd weer gevonden werden.
zat veel bij mijn moeder thee te drinken en moet ontelbare malen het vissershuisje geschoten hebben.
als je bij goof de oude trap naar boven liep waar in de fifties zijn moeder had gewoond dan brak je zowat je nek over de dozen met foto,s over het dorp en altijd het zelfde verhaal dat zijn camera door de bezetter in beslag werd genomen.
omdat hij de ballonnen had geknipt die wel eens spionage van overzee had kunnen zijn.
in het nisje met het kleine rechthoek raampje werd het vuurwerk uit gestald dat in grote getallen rond de jaar wisseling gretig aftrek had.
uit vergroten deed hij op zijn oude dag in de kelder van zijn huis en je vroeg of er ergens nog een negatief van was en voor een paar duiten vergroten hij hem uit.
schijnt dat zijn zoon ook govert carriere in de fotowereld heeft gemaakt met veel voor platen hoezen artiesten te vereeuwigen tenminste op veel hits zag je zijn naam onder in de afdruk staan.
/////////////
noordwijk classic zat er weer op en ome henk vd linden stond na lang weer aan de speaker en wat hekken gesleept met hassing en er gingen weer cycling beauties langs op hun stilistische gelikte fahrraders.
er poseerde er nog enkele voor mijn cam met een gulle lach die op fb werden geplant.
dan zie je wat er langs komt zo een avond en er door wil met hun dure auto onder de pope en weinigen hebben geduld het circus schijnt door te moeten gaan.
al komt er een groep rouleurs langs.
de avond viel in het gedoe was weer klaar en de nacht vertoonde zich in duizend gezichten.
green onions booker t mg klonk uit de spelonken van een piano bar onder de kelder van een groot flat gebouw.
de bootleg van de sixties sound die voortkwam uit de melting pot van waar de sun studio met hun velen talenten opzien baarde.
een american diner voor een verlaten pretpark wat beiden een spook verschijning geeft als de mistvelden van uit de moerassen optrekken.
een soort soulclap die de hedendaagse tunes doet verstillen in de tijdsgeest wat mijn generatie niet weten wat er wordt gespeeld.
t dorp en de lobby de mkb en zijn subsidie de bunkers die men in zijn oorsprong geen afstand van kan doen.
de kanslozen die uit de schoolbanken rollen door de strategie van modus.
als men de historie beleest ziet men de horizon van de transcendentie opdoemen echt het verandert niet alleen t decor kan verschillen in kleuren en schakeringen.
t spel op t boord van afgepaalde vlakken is al lang bezig de eindzetten zijn aan zet en men zet de tijdklok aan.
de raderen lopen stroef en lijken vast te lopen in de modder van het gebrachte eenheid plus kwadraat.
t expansie vat beweegt……