De Banda Eilanden in Indonesië liggen ver weg van het vasteland, vlekjes in de wereldzee, ergens tussen Azië en Australië. Ik ben er nooit geweest, maar ik kan me de verlatenheid ervan wel een beetje voorstellen. Toch zaten er vroeger veel Nederlanders die als ambtenaar van de VOC zorgden voor voldoende nering in met name specerijen. Sommigen zaten hier jaren lang, sommigen zelfs hun leven lang. Banda Neira was het hoofdeiland en daar bevond zich het huis van de gouverneur (niet lang geleden gerestaureerd, maar inmiddels een opvangplaats van vluchtelingen uit de regio).
In dat gouverneurshuis woonde omstreeks 1830 resident Rutger Schwabing, volgens de annalen iemand die in Noordwijk geboren was (maar helaas vind ik over hem weinig tegen). Zijn eenzaamheid en heimwee naar de Nederlanden en misschien ook wel naar Noordwijk stegen zo ongeveer met de dag. Hij graveerde op 1 september 1831 met zijn ring in een van de ramen van zijn huis een vers, regels die overduidelijk zijn gemoedsrust op dat moment weergeven : “Wanneer zal de tijd komen van mijn geluk, Wanneer zal de klok luiden van het moment dat ik de grenzen van mijn vaderland zal terugzien Dat ik zal terugkeren temidden van mijn familie Van wie ik hou en wie ik zegen. 1 september 1831.”
Wanneer zal de klok luiden van het moment dat ik de Westeinderbrug in Noordwijk weer kan overschrijden…….? Zoiets.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 