Blog5432: Huis ter Duin

huis ter duin heeft net zo een bewogen geschiedenis achter de rug als de onverwachte overwinning op spanje en de ontreddering hockey team tegen de aussies.
vd gijp met zijn grillen grollen uit t kurhaus een fietspad verder waar ik verleden week wel door heen ging met mijn snorfiets en drie keer ben aangehouden door een duinwachter die vroegen waar ik heen ging en hoe oud ik was.
oud genoeg om wat uit de historie te weten en te jong om te capituleren voor alle regels en meer van die humbug die ze naar zich toe moesten te trekken.
al in the game en rene en johan zaten op het terras te mijmeren over alle moeilijkheden van de puberale miljonairs waar de massa van geniet en lijkt of nederland een grote vereniging in oranje is waar niets meer aan diggelen kan breken maatschappelijk gezien onder vermeend zijn betoog in buitenhof over zoals t nu gaat lukt de economische voorspoed niet.
zei nog tegen de ballen van vi waarom gingen jullie niet in htd zitten,waar ze zeiden die waren vol geboekt en gijp zei eberharter is er niet,vroeger wel zei die bij t oude htd.
mooi dat ie t wist,t opzienbarende kurhaus van de stones tot vi en htd de top en liz tayler en freud en thomass mann.
de hoogtepunten de ontreddering en de herbouw.
de elite en de geringe koopkracht van de consument.
de ongelijkheid en de artificiële laatste redding in deel belangen.
van de badplaats die evalueerden van een broodje worst in een keetje betaalbaar en de strandpaleis tot de super prijzen.
t zijn keuzes die de mijne niet zijn en waar langzaam van de hotel directeur naar de baak manager is toe gewerkt.
onder de rook van de shameplekken,waar weer een rij huizen voor plat gaat wat eens t stille zuiden voor werd vervangen.
denk dat de yuppen de boel er niet uit trekt omdat ze in hun eigen cirkel vast zitten.
sport en economie schijnen hun eigen lijnen uit te zetten met de kijk op scherm en de volgers juichen of zijn ontredderd.
de kansen zitten in de momenten en komt eenmaal voorbij ,sommigen pakken hem andere missen en zijn achter in de race zo lijkt het.
het zwarte gat bij de topsporters en opgepakt en gestroomlijnd door de snor met het hippie kapsel,iedereen vult zijn zakken en we lezen en kijken er naar.
we halen de bruna leeg en die vullen het van achteren weer aan ,we willen in de maling worden genomen een gek op een toneel een duur kaartje de zaal zit vol een rij voor de kassa.
de gekte ende wijsheid begint al op school met iemand voor de klas van de pabo,een schoolreisje waar je geen inspraak in had waar ze dit jaar de voor jou besloten waar de reis heen ging de wel opgevoede geconformeerde katholieke waar je wel eens een klap voor je je treiter kreeg misschien verdiend en het maakte je harder misschien heeft t geholpen.
uit eindelijk liep het allemaal statisch en in grafieken in onze koninkrijk in onze existentie toen beter dan heden ten dagen waar de cijfers in zijn totaliteit er veel slechter uitzien ondanks dat er veel aan obesitas lijden.
de pillen de scal de kalium voorraad t fietsen t schrijven t zand storten de vicieuze cirkel in de cyclus gaat door en de wk ook de falvella s en de chaos ideoterie van t decor van de miljarden kosten stadions en we kijken en we moeten juichen van gaal zegt we zijn de beste en hij woont bij t fietspad truus zwaait altyd,..dat is mooi toch,…juihcen,..