Blog5423: Kruispunten

Schuitengat – BoulevarT

in de tyd van weleer stond er zo een mooie lantaarn in t parkje dat diende als verkeersbaken met aanwijzing want ergens zal de rembrandtweg in het verloop daar aanwezig zijn.
veel is zoals de mij onbekende dichter zei wel los gezongen zijn in de tyd en de zuid hadden wij in onze jeugd geen interesse in.
denk dat er andere woonde die toen op de achtergrond hun maatschappelijke stukken verschoven en het is over gegaan in ander type bezittende klasse die op geleende stukken hun schaakmat spelen.
uiteindelijk is het in die wijk ook anders verlopen en zijn er bij in getrokken zodat het vol is geraakt.
zelfs omhoog gevallen sporters moesten erbij horen.
schijnen locaties te zijn die nooit bewoond worden alleen camera,s de uitkijk bemannen uit elders vandaan.
zie wel dat de pensions langzaam het pad kiezen van de oplosbaarheid.
denk dat de zuid zijn reputatie aan beeldvorming te danken heeft en heeft de lidl ze ook als klant omdat het zo slim blijkt.
vergane glorie die andere tijden beleefde en de interpretatie daarvan als slogan niet overleefde ze zwaaien achter een windschermpje met gekleurde vlaggetjes vandaan om de koelie op te laten draven met een glaasje prik of prosecco,wij zeiden indertijd ze hebben de hele dag de tijd om hun refreshment te bekomen aan het luik.
de gemakkelijk heden de situatie omstandigheden de belangen in dienstbaarheid en loyaliteit je zal het als een watermerk op een bankbiljet weer opnieuw tegen het licht moeten houden.
opmerkelijk is het en blijft het de ding der dingen anders zijn benoemen waar in de tijd van weleer clusters voor werden opgericht en nu als genormaliseerd schijnen te functioneren al is de insteek hetzelfde onderscheid en ongelijkheid opmerkelijk toch want gisteren is voorbij maar niet vergeten,…
wie zal al die leiding gevende hebben gecreëerd met als empirie de basis van de industriële revolutie toen het model en uitvoering eenzijdig waren om eentonig afstompend hun bezitting te vermeerderen.
wat dus uit eindelijk dramatisch afliep in de jaren erna toen men niet meer terug kon en de groei niet meer omhoog maar omlaag groeide de richting van onomkeerbare chaos genereerde die klaar was toen alles in ruïne zich liet aanschouwen door ontreddering en leegte.
maar zag daar marshallplan en bubble cars begon t weer en werd het oude weer met de euro opnieuw ingevuld op een subtiele manier.
de tijd zong het los de wiskundige formules hechten het weer er staat nog veel op dorp dat omvalt in de poreuze gedachte van het individu en de carrière zoekers.
een marktbeeld en een droge fontein en vergeelde muren van een lighthouse doen de tijd stil staan en de kreupel ontwikkeling even vergeten maar je weet dat er iets moet gebeuren voor het weer te laat is en de natuur zijn eigen vormen aan neemt die je in kleine korrels terug vindt op het plein van de materie,…