Straatklinkers waren niet echt blauwgrijs.
Zou het dan toch weer weer om zo’n uiterst knap ingekleurde zwart wit foto gaan?.
Alhoewel het strand en dat terras van Palace zien er behoorlijk gedetailleerd uit.
Maar ja, in de zee zit dan weer zo’n grijze gloed.
Tjonge…
Dat wordt ooit eens een keer op onderzoek uit…
palace hotel met het overdekte terras waar zoveel gesteggel over was.
denk rond 1967 als je naar de auto modellen kijkt.
zeebad floreerde nog en achterin zie ik de linnen tentjes voorbij de vuurtoren.
hokje van piet van dam parkeer wachter staat er en de viskar van de schrapper met zonen.
er speelde zelfs een muziek act in de miramar.
nog enkele jaren zal mij.zeebad en hotel palace het uit houden dan is het voorgoed voorbij.
tegelijkertijd verdween de allure en de traditionele toeristen cultuur.
er werden zelfs plannen gemaakt voor een pier.
er zal nog even daarna nog meer verdwijnen van de strip wat eens einmaal is geweest de toeristen industrie.
er werd regelgeving ingevoerd en de markt werd groter en men vloog naar warmere streken.
hier en daarna zie nog silhouetten van een verdwenen grand hotel of een desolaat plein waar nog een verloren snackbar achter een niet meer spuitende fontein is weg verzonken.
hier en daar een stijger delen bankje dat in versleten trendy van het yuppen dom zijn dagen aftelt .
in twee kolommen in telegram stijl legt de schrijver het uit bij bo..
de monopolies en de beslotenheid van de besluitvorming en al de rand verschijnselen er om heen.
het verzanden in causaliteit.
de pier kwam er niet en de ontwikkeling kwam niet uit zijn friet en patat cultuur vandaan.
de strandezels waren in de grot gezet en stonden met het aanschijn naar binnen gericht.
men twijfelde aan de legitimiteit en het representatief karakter van de bubbel in de cirkel waar het spectrum bruisde anders dan loyaliteit en daadkracht.
de lege setra bus van sonnereizen kwam half leeg en halfvol aan op het plein er was markt.
er waren geen bockworsten meer de slager was in retraite genomen om zijn ascese terug te vinden.
de parel was dof van ellende geworden en zelfs zoek geraakt zoals de glazen groene drijvende bollen van de netten bij storm en ontij los sloegen.en op de vloedlijn na storm gretig door de jutters werden meegenomen om als trofee en versiering de weelde te bewonderen en te tonen.toen geluk nog een normaliteit was en de grenzen binnen de contouren van discipline werden afgebakend.
de eind doelen werden bijgesteld het schnitzel paradijs veroverde zijn smullende clientèle terug.
stroom van sigaren sigaretten en nieuws magazine s gingen voorbij.
een lint van fruhstuckers met bubble messerschmitz die goggomobielen werden overgedubt door isabelle de maitresse du borgwarde.
de zinger was een geliefd oord voor de duitse yetset en de patriciers uit dusseldorp gevolgd door paladijnen van het brood en kaas resume.
het was een feest in de breedte gelardeerd door broodje vlam .
sommigen hadden de wacht nog op de bosweg gehouden om ons te bewaken.
6 juni was toen de grote dag en pluskat werd hysterisch om later op zijn gemak gesteld te worden in casa mara s avonds in jazz cafe de parasol alias seinpost en lakei porque.
het was pais en vree in mijn jeugd alles zal goed gemaakt worden.
ondanks vind het spoor terug geschreven aan de bar bij het zeepaardje over het timide waar we toen in verzinkte.
waarschijnlijk is timide een gewoonte wat we ergens mee verwarren zo waren er ook die grote boten volgde en in de verkeerde havens kwamen tenminste dat zei dove kees altijd die me nu aankijkt uit een voort geduwd karretje maar niets meer zegt ondanks dat hij veel films in lido bij pot zag en nu zijn geheugen in de steek laat alles wat geweest is geweest is .het water over de akkers je kop in het zand ,daarom moet het ergens beschreven het serieuze de getallen net als ik de kul beschrijft.
al is het maar een die er iets aan heeft de som der getallen is meer dan een een twee weten meer dan een die niets weet.
schuimvlokken vliegen over het duin een agent met een trendy bouvier staat me aan te kijken ,de agent het symbool van iets en hij heet knauff en we mochten storm niet over de zeereep begeven het zal afvloeien het losse zand waar baggeraars de enigste zijn die hoogseizoen genereren ik zag hem stiekem de flopperboot verdekt opgesteld spuiten om de kusten te voorzien dat weg spoelde ….weggespoeld,…
.
sorry was de pier vergeten net als super west mare,…
Nee, dit is wel echt een kleurenfoto, lekker vet gedrukt.
Wedje leggen Michel?
Hebbie dubbelgeklikt op de foto, Kenneth? Krijgie meer detail. Ik denk ookl dat het een kleurenfoto is
de wolkformatie is kunstmatig en de koepel noordzee is eerst ingetekend daarna ingekleurd,,deze kaart is door een kleurmachine gegaan want in die tijd waren kleuren fletser op afdruk agfa en kodak en fujifilm.
sorry torentje koepel ingetekend en ingekleurd ,de ramen stonden daar nooit open,…
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Straatklinkers waren niet echt blauwgrijs.
Zou het dan toch weer weer om zo’n uiterst knap ingekleurde zwart wit foto gaan?.
Alhoewel het strand en dat terras van Palace zien er behoorlijk gedetailleerd uit.
Maar ja, in de zee zit dan weer zo’n grijze gloed.
Tjonge…
Dat wordt ooit eens een keer op onderzoek uit…
palace hotel met het overdekte terras waar zoveel gesteggel over was.
denk rond 1967 als je naar de auto modellen kijkt.
zeebad floreerde nog en achterin zie ik de linnen tentjes voorbij de vuurtoren.
hokje van piet van dam parkeer wachter staat er en de viskar van de schrapper met zonen.
er speelde zelfs een muziek act in de miramar.
nog enkele jaren zal mij.zeebad en hotel palace het uit houden dan is het voorgoed voorbij.
tegelijkertijd verdween de allure en de traditionele toeristen cultuur.
er werden zelfs plannen gemaakt voor een pier.
er zal nog even daarna nog meer verdwijnen van de strip wat eens einmaal is geweest de toeristen industrie.
er werd regelgeving ingevoerd en de markt werd groter en men vloog naar warmere streken.
hier en daarna zie nog silhouetten van een verdwenen grand hotel of een desolaat plein waar nog een verloren snackbar achter een niet meer spuitende fontein is weg verzonken.
hier en daar een stijger delen bankje dat in versleten trendy van het yuppen dom zijn dagen aftelt .
in twee kolommen in telegram stijl legt de schrijver het uit bij bo..
de monopolies en de beslotenheid van de besluitvorming en al de rand verschijnselen er om heen.
het verzanden in causaliteit.
de pier kwam er niet en de ontwikkeling kwam niet uit zijn friet en patat cultuur vandaan.
de strandezels waren in de grot gezet en stonden met het aanschijn naar binnen gericht.
men twijfelde aan de legitimiteit en het representatief karakter van de bubbel in de cirkel waar het spectrum bruisde anders dan loyaliteit en daadkracht.
de lege setra bus van sonnereizen kwam half leeg en halfvol aan op het plein er was markt.
er waren geen bockworsten meer de slager was in retraite genomen om zijn ascese terug te vinden.
de parel was dof van ellende geworden en zelfs zoek geraakt zoals de glazen groene drijvende bollen van de netten bij storm en ontij los sloegen.en op de vloedlijn na storm gretig door de jutters werden meegenomen om als trofee en versiering de weelde te bewonderen en te tonen.toen geluk nog een normaliteit was en de grenzen binnen de contouren van discipline werden afgebakend.
de eind doelen werden bijgesteld het schnitzel paradijs veroverde zijn smullende clientèle terug.
stroom van sigaren sigaretten en nieuws magazine s gingen voorbij.
een lint van fruhstuckers met bubble messerschmitz die goggomobielen werden overgedubt door isabelle de maitresse du borgwarde.
de zinger was een geliefd oord voor de duitse yetset en de patriciers uit dusseldorp gevolgd door paladijnen van het brood en kaas resume.
het was een feest in de breedte gelardeerd door broodje vlam .
sommigen hadden de wacht nog op de bosweg gehouden om ons te bewaken.
6 juni was toen de grote dag en pluskat werd hysterisch om later op zijn gemak gesteld te worden in casa mara s avonds in jazz cafe de parasol alias seinpost en lakei porque.
het was pais en vree in mijn jeugd alles zal goed gemaakt worden.
ondanks vind het spoor terug geschreven aan de bar bij het zeepaardje over het timide waar we toen in verzinkte.
waarschijnlijk is timide een gewoonte wat we ergens mee verwarren zo waren er ook die grote boten volgde en in de verkeerde havens kwamen tenminste dat zei dove kees altijd die me nu aankijkt uit een voort geduwd karretje maar niets meer zegt ondanks dat hij veel films in lido bij pot zag en nu zijn geheugen in de steek laat alles wat geweest is geweest is .het water over de akkers je kop in het zand ,daarom moet het ergens beschreven het serieuze de getallen net als ik de kul beschrijft.
al is het maar een die er iets aan heeft de som der getallen is meer dan een een twee weten meer dan een die niets weet.
schuimvlokken vliegen over het duin een agent met een trendy bouvier staat me aan te kijken ,de agent het symbool van iets en hij heet knauff en we mochten storm niet over de zeereep begeven het zal afvloeien het losse zand waar baggeraars de enigste zijn die hoogseizoen genereren ik zag hem stiekem de flopperboot verdekt opgesteld spuiten om de kusten te voorzien dat weg spoelde ….weggespoeld,…
.
sorry was de pier vergeten net als super west mare,…
Nee, dit is wel echt een kleurenfoto, lekker vet gedrukt.
Wedje leggen Michel?
Hebbie dubbelgeklikt op de foto, Kenneth? Krijgie meer detail. Ik denk ookl dat het een kleurenfoto is
de wolkformatie is kunstmatig en de koepel noordzee is eerst ingetekend daarna ingekleurd,,deze kaart is door een kleurmachine gegaan want in die tijd waren kleuren fletser op afdruk agfa en kodak en fujifilm.
sorry torentje koepel ingetekend en ingekleurd ,de ramen stonden daar nooit open,…