Blog5395: Zand

heb wat van dat zand mee naar huis genomen in mijn schoenen na het dagelijkse werk op het strand van alle dag dat iedere dag weer anders zijn smoel vertoonde.
ook kleine wilde havana s gerookt een cigaar scherp gesaust in de fabs van la paz.
ben blij dat mijn longen er van af zijn omdat de rook tegen de dagelijkse sleur en stress je rustig houdt maar later op je geteisterde bronchies zal het allemaal teveel zijn geweest.
begrijp ook wel dat de anti rook campagne niet tot op dit blog door drong en op slinkse wegen via face to face reclame de meute weer moet gaan trekken aan tabak en zo weer verder moet.
zie de jeugd ook weer steeds meer de zelfde fout maken die de meeste van ons deden want het leek stoer en mannelijk de cowboy op de poster deed het ook en is schijnt jammerlijk te zijn omgekomen met de ziekte zegt men.
wees zuinig op uw witte longetjes.
een puffer en een zuurstof fles is ook niet alles al zit er in de lucht zelf ook onnoemelijk veel stof die de luchtwegen teisteren.
de meesten zijn dan dedicated follower off fassion ze zoeken het hier en daar.
wellicht zijn ze moe op wachten.
op betere tijden misschien.
velen zeuren en zijn niet gelukkig met de omstandigheden van hun positie.
iedereen krijgt en men geeft elkaar de schuld al is denk moeilijk te doorgronden individu waar de strategie van het moment heen gaat.
vond dan de foto van de ezels die werden bereden door de gasten kindertjes op het strand en de foto van mij in de race car zonder begrenzer die hard ging in de hommerson kermistent op het wantveld op fb staan ze.
je voelde je vrij met je jonge chick de kermis over en rennen langs het strand de duinen al was je nog super jong.
soms begon er iets in de volgende in lijn.
voetstappen in het zand stoven dicht en verdwenen zoals alles op het lest verdween en veranderde in een evolutie die niet meer door ratio of essentie en existentialisme werd aangewakkerd maar door de schraalheid van commercie die kleurloos overging op automatisering hier en daar wat nostalgie gegenereerd in de setting van oldtimers een haring kar of een tram museum om het geweten te sussen van het appelleren aan steeds meer en hebben.
zal wel paternalistisch zijn of moralistisch maar ik zie dat het individu niet mee kan om me heen en ongelukkig vegeteert in zijn setting.
de tijd gaat door en blij dat het ding erover schrijft de kleuren van de morgendauw in september de vallende bladeren in de herfst.
de engelse pieren branden af of gingen door stormen verloren south end en west super mare zelfs treinen reden tot op eind en het begin en graham green schreef over bristol rock en was volgens de opinie depressief en volgens de lezers die ervaring deskundig zijn realistisch.
iedereen weer gelukkig en de benen van renners worden geëpileerd tot ze kaal zijn als jonge juffers ddie verlangen tot de ridder op het witte paard langs komt.
wie limburg wint krijgt een contract.
versleten banden had de panda en safety first zoals ook de student de plastic soep te lijf gaat om het ademen en het stikken van de zee te voorkomen.
het draait dan om belangen die als de profeet worden gezien en instituten zoals de vroede vaderen niet meer representatief en achterhaald overleefd zijn zich amechtig wurmend naar het einde bewegen tot een yup me vanmiddag vertelde dat voor hem de nieuwe tent niet represantatief was in de schikking van de wijn en hamburgers hij wilde ze delen met zijn maat maar dat kon niet zo waren ze niet getrouwd in st,tropez zei de garcon,st,tropez zei alfred …ben ik daar…ligbed 25….all day,…