hatto

Ik heb in het verleden vaker over Hatto Tappenbeck geschreven, zoon van Ludwig (die zich ten tijde van de geboorte van Hatto uitliet voor bollenkweker, maar hij was natuurlijk ook gelieerd aan het grote Huis ter Duin). Hatto ging rond 1923 naar de Verenigde Staten, aanvankelijk naar Palo Alto, later richting Hollywood. De veronderstelling is dat hij er ging studeren (hij stond in ieder geval in 1931 in het Alumni Jaarboek van Stanford University, niet de ministe onder de Amerikaanse universiteiten), maar zijn carriere ging er uiteindelijk richting de filmwereld (op anderhalve, relatief onbekende film staat zijn naam tussen de credits vermeld als cameraman).

Hoe dan ook. Hatto had Noordwijk dus al vrij vroeg verlaten. Hij is er in ieder geval nog in 1939 heel even teruggeweest, maar wist op tijd weer de kuierlatten naar de VS te nemen. Hatto is daar uiteindelijk ook gestorven. Hij ligt begraven op Forest Lawn, Glendale, California, één van de mooiste begraafplaatsen die ik ken. Er liggen tal van beroemdheden begraven, van wie Michael Jackson, Humphrey Bogart, Lucy Ball, Solomon Burke, David Carradine, Bette Davis, Marty Feldman, Andy Gibb, Buster Keaton, Fritz Lang, Stan Laurel, Charles Laughton, Libearce, Ricky – Hello, Marry Lou – Nelson, Telly Savalas, Rod Steiger en  Lee van Cleef  niet de minste zijn.

Evelyn Waugh schreef over deze begraafplaats en over alle rituelen daaromheen zijn even prachtige als satirische roman “The Loved One”. Ik heb er in september 1980 nog uit voorgelezen, staande op de preekstoel van de Wee Kirk O’ the Heather (foto onder), een kerkje op dit terrein, dat ook in “The Loved One” een rol speelt.

Als ik toen geweten had, dat hier ook een oud-Noordwijker begraven lag, had ik een tulp bij zijn steen gezet.

wee