vuurbaak2

Ongeveer op de plek waar later café-restaurant “Seinpost” zou verschijnen, stond meer dan 50 jaar lang een ‘echte’ seinpost, die met licht en vlaggen met name de Noordwijkse scheepvaart moest bedienen. In zijn prachtige studie “Het Noordwijkse Kustlicht” schreef Willem Varkevisser hierover het volgende:

Volgens de bekende plaatselijke geschiedschrijver Kloos is er in 1852 een nieuw visserslicht gebouwd aan de noordkant van het dorp. De exacte datum en door wie het is gebouwd wordt echter niet vermeld. Volgens “Historische gegevens betreffende de grote Kustlichten van Nederland” van Ir. P.J. van Diggelen is er in 1854 een licht bezuiden het dorp.

In 1854 is er een briefwisseling tussen het Departement van Marine en de Burgemeester van Noordwijk. Wat is het geval? Er is een nieuw ontwerp “Beschrijving der Nederlandsche Kustverlichting” van hydrograaf A. van Rhijn. In Den Haag wil men checken of de gegevens van Noordwijk nog in overeenstemming zijn met vroeger bekomen opgaven.

Deze luiden: Een stilstaand gewoon lamplicht, bestaande uit eene lamp met drie pitten. Het licht is geplaatst op eenen houten opstand, bezuiden het dorp op het duin. digt aan het strand, gelegen op 520 14′ 34″” Noorderbreedte en 40 25 57′”‘ lengte b/o Greenwich. Hetzelve staat 20 ellen boven gewoon hoogwater, is zigtbaar 1 ? mijl en verlicht den horizon van het N.N.O. door het Noorden en Westen tot W.Z.W. Nota Bene: dit licht wordt alleen ontstoken, wanneer er visschersvaartuigen in zee zijn.

Den Haag wil zo spoedig mogelijk weten of deze beschrijving in overeenstemming is met de tegenwoordige staat van verlichting. Na een week komt het antwoord van de Noordwijkse burgemeester: Het visschersvuur te Noordwijk aan zee bestaat thans uit een stilstaand gewoon lamplicht van 2 pitten, waar achter zich een spiegel bevindt van ? el hoog. Het licht is geplaatst op de kap van een vierkant steenen gebouwtje, 20 el ongeveer boven gewoon hoog water, in een grote lantaarn, welke 1.5 el boven de kap van het huisje uitsteekt. Het huisje zelf staat op het duin aan strand. 400 el benoorden den dorpstoren en geeft het noordelijkste punt van het dorp aan. Het licht dat alleen wordt ontstoken wanneer de visschersvaartuigen in zee zijn, is wit en 2 mijlen ver zigtbaar van het N.N.O. en weder tot W.Z.W.

De seinpost. zoals de vuurbaak ook wel werd genoemd, was bemand met een wacht welke in drie ploegen werkte gedurende het seizoen waarin de vloot op zee was. Toen in 1913 de laatste bomschuit van het Noordwijkse strand verdween, werd de seinpost gedoofd.

Ik heb nauwelijks ooit van mijn lang zal ze levensdagen één goede afbeelding gezien van deze seinpost. Totdat ik op “Je bent een Noortukker als…” een onbekende familiefoto aantrof met op de achtergrond, jawel, in geuren en kleuren: Dé Seinpost.