haas

Ik weet er nog wel van: mevrouw De Haas uit Noordwijk was een fervente correspondentievriendin, ‘a pen-pal’ van Joseph Luns, oud-minister van Buitenlandse Zaken, later Secretaris-Generaal van de NAVO. Mevrouw De Haas was idolaat van hem en werd in 1973 – samen met haar man – door Luns getrakteerd op een dagje uit in Brussel, waarbij de heer De Haas een NAVO-stropdas en een Fidel Castro-sigaar scoorde.

De Noordwijkse familie De Haas moet dol zijn geweest op Luns, niet vreemd, gezien ’s mans populariteit in brede kring. Maar hij had ook tegenstanders, mensen die hem een rechtse rakker of een oprechte reactionair noemden en alles daartussen in. Een oud-Noordwijker als Willem Nagel (J.B. Charles) kon het in zijn geschriften niet over zijn hart verkrijgen om Luns te benoemen met zijn ware naam. In plaats daarvan schreef hij consequent over “de Hese Hufter” (Luns was inderdaad een beetje ‘hees’).

Een andere notoire tegenstreber van Luns was de journalist Willem Oltmans. Die viste in zijn dagboeken ooit een artikeltje op uit de Nieuwe Revue over een vermeende verdergaande relatie tussen Luns en mevrouw De Haas uit Noordwijk. Oltmans deed het verhaal ter plekke af als ‘onzin’, maar toch. Dit schreef hij op 29 april 1974 (zeg maar: precies 40 jaar geleden):

In de bus naar Schiphol zie ik een levensgrote advertentie van De Nieuwe Revue met als kop: heeft Luns een vriendin? Ik ben toch een sucker om erin te trappen en de rotzooi te kopen. Een mevrouw De Haas uit Noordwijk-Binnen correspondeert al jaren met “de groten der aarde”, ‘maar het innigst is haar briefwisseling met Luns. Ze gaat zelfs bij hem op verjaarsvisite. Dan wordt er onderhoudend gekout over de vervlakking, het geloof, de gezagscrisis en andere hete hangijzers in deze maatschappij. Luns beloont haar trouwe brieven met ansichtkaarten en cadeautjes. Parfum uit Bulgarije, een badhanddoek uit Egypte, een waaier uit Japan.’ Bij een bezoek van de heer en mevrouw De Haas aan Luns in Brussel werden ze in een Rolls Royce met vaantje afgehaald, wat niet in orde was. Mevrouw De Haas bestaat echt, maar wat wordt gesuggereerd is onzin. Maar: het verkoopt.

Alle correspondentie tussen mevrouw De Haas en Luns en alle fritseltjes en fratseltjes die daar betrekking op hadden gingen naar het Nationaal Archief in Den Haag:

tuk