kapel

Het hele verhaal over de kapel, die ooit in het Langeveld moet hebben gestaan valt hier te lezen.

Kort samengevat komt het erop neer dat in 1330 (!) iemand van rijke afkomst schipbreuk leed ter hoogte van het Langeveld. Hij beloofde God en Alle Heiligen een kapelletje te bouwen, als Zij zijn vege lijf zouden redden. Dat gebeurde en de kapel kwam er en zou er tot 1880 ook blijven staan. Wat er nu nog van rest zijn enkele gedenkstenen, die naast het kerkgebouw aan de Nieuwe Zeeweg werden geplaatst.

De kapel en de ontstaansgeschiedenis ervan inspireerden enkelen tot het nodige dichtwerk. Drie gedichten halen we naar voren:

 Oh God daar vertoont zich bij wijle een Galjoen.

De eelmenten staan eindloos verbolgen.

Daar rijst het en zweeft het voor een oogwenk op ‘t nat,

dat ’t zinkend in bruischende vlokken bespat,

en schijnt door de afgrond verzwolgen.

 

Weer rijst het! daar knielt op ’t verdek des Galjoens,

een eedling met siddrende leden

’t Gelaat met een huivrige doodskleur bedekt,

de handen zoo smeekend ten hemel gestrekt

die lijdt door zijn dringende beden.

 

Maria, Maria o, Sterre der zee!

Bid Jezus uw Zoon om erbarmen:

Ach, red me uit den afgrond van ’t woedende Meer,

‘k Sticht eene kapel dan, U Moeder, ter eer.

Maria wil mijner ontfermen……