Het blijft wat mij betreft heel erg jammer dat er van de bouw van de Grote Hotels aan de Noord- en Zuidboulevard helemaal geen foto’s bestaan. Hoe mooi zouden die foto’s niet zijn? De funderingen van Pension Noordzee, de steigers om Pension Hollander en de dakpannenleggerij op het oude Palace?
Soms vergt het allemaal heel goed kijken en een beetje ‘hineininterpretieren’, maar op deze foto zet ik een fikse veronderstelling: op deze foto is het Palace Hotel in aanbouw! Het gat tussen “Cato” of de “Rössl” en “Poolstar” ziet er angstaanjagend leeg uit: “Tivoli” staat er misschien nog tussen (op de plek waar later “De Landbouw” kwam), maar van het oude hotel van de Konijnenburgen is niets waar te nemen
In de verte zien we al wel de contouren van Hotel-Pension Hollander, waarvoor de bouwvergunning was afgegeven in 1910. De foto moet dus dateren – gok ik maar – van de zomer van 1911 (op zijn vroegst). Toen al moet een begin zijn gemaakt met de bouw van het Palace (dat na de zomer van 1912 werd opgeleverd), of tenminste met de afbraak van Konijnenburg.
Hoe reëel is dit?
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
de koepel van jesse noordzee zie ik ook niet en die kwam in 1912…vgl mij is het de landbouw die ze bouwen op de plaats tivoli en andere panden….konijnburg is foetsie ,denk dat palace begint,…
staat ongetwijfeld fam van me op de foto,….
t zag er allemaal vreedzaam uit de wereld was anders er was rust in de hoofden en omgang want het was makkelijk je had rijk en arm en arm zorgde voor zichzelf zover dat ging als er eten iedere avond op tafel stond was het prima.
de competitie en werken aan je status lag bij een onaantastbare groep van de yardbirds de privacy en de nuevo rich geen spoor geen szwr compltn,het ging on geanalyseerd aan toe nog geen spiegel van creaties om als instituut te blijven bestaan.
de marketing was niet meer dan vraag en aanbod en behoeftes creëren was not done.
engelse termen was een soort kattuks.de yup zat nog in de pipeline.
aan blow up van de sixties en de opkomst van bitterballen en friet cultuur werd in de besloten kantoren waar het gesmeed wordt nagedacht.
stop en lapwerk en de sociaal democratie zetten er druk op.
das kapitaal oorlog en vrede de manipulaties de mondigheid en scherpzinnigheid een nieuwe intellectualisme kwam uit het reservoir van de marginaliteit.
men was de massa aan het leren om achter hun geïnterpreteerde hersenschimmen aan te rennen en dat serieus te nemen en zich ermee te identificeren om te overleven in markt en flexibilisering.
iemand riep wegen bouwen en files komen eraan de man werd opgeborgen maar had gelijk werken is gezond maar we zitten zo met een milljoen afgekeuren en arbeids reserve die werd ook opgeborgen maar ze hadden gelijk er gaat nu 11miljard uit de potten om de herrie te redden en er is 117milj zoek de kranten zeggen het de boodschapper had gelijk.
soms riep iemand bezuinigen maar niemand wist waarop want iedere bezuiniging schoof de kosten vooruit.
de filosofen en de wetenschappers in samenwerking met techneuten die samenwerkte schiepen robotten chips singulariteit en gaven orwell en huxley gelijk.alles kwam uit de sf
maar werd later serieus genomen omdat ideeën en visies en blauwdrukken van processen vooruit lopen op de tijd en ruimte van het moment.
iedere achttien maanden schijnt de snelheid van een processor te verdubbelen.
i pad uit 2011is netzo krachtig als een supercomputer uit 1994.
http://www.scientias.nl/recensie-de-singulariteit-is-nabij/32375
toen de paardjes en ezeltjes op het strand liepen kon men de behoeftes nog in toom houden want ieder afwijkende visie was bedreigend voor de toen heersende modus.
substitute en my generation waren een pinball wizard zoals de who het brengen met een plastic lepel wordt je als babyboomer geboren en er komen allerlei opdringerige mensen op je af dat je van alles moet en kunnen.
in de hiërarchie van het schoolplein wordt er verder uit gebouwd.
join together en de hype van het moment als de verveling toeslaat.
ergens in de tijd toen een strandfotograaf onder een lap katoen kroop en zijn leica met eenmalige glasplaat afdrukte en men zich in scene opstelde waren ze een paar honderd km verder zich aan het oriënteren hoe de lopen graven in de hersens van de strategen erbij moesten liggen onder de toen heersende krijgstactiek perifeu of zoiets heten de strateeg.
ergens in de elzas schrijft een metersloog erover in zijn schemeroorlog een conflict verder.
het is allemaal beschreven hoe het tot nu zo gekomen is maar het schijnt er niet toe te doen want het circus moet verder om de impulsen te bedienen.
achterblijven is geen optie en vooruit weet men niet waar men uit schijnt te komen.
de mensen zijn auteurs in het decor waar ze zelf de acteurs zijn.
de vinger ergens op leggen hoor je niet meer…..