debat

Er is – ook in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen – nog altijd veel gekrakeel over de aanleg van een windmolenpark in de zee voor Noordwijk. Horizonvervuiling en economische schade voor de badplaats, van die dingen. Maar het gekrakeel heeft ook wel iets dubbels. Men kijkt met een verheven oog  over zee, maar mist alles wat voor de voeten ligt. Er zijn plannen voor reusachtige hotels, men bouwt het strand helemaal plempesvol met permanente paviljoens, die vroeg of laat een prooi van de golven worden, men koestert grote gaten aan de boulevard, bebouwt iedere duintop in de Zuid. Men heeft jarenlang de verloedering van het Vuurtorenplein getolereerd en van de Janus-fontein een plantenbak gemaakt.

En nu maakt men zich alleen nog maar te sappel over een paar windmolens bij Engeland.

De brief hierboven stond vandaag in de Volkskrant en is me uit het hart gegrepen. Eerder deze week reageerde ‘Anoniem’ op een ander blog van mij: “Een mondaine badplaats die men graag ziet gaat het nooit worden met zo’n boulevard en die trouwkapellen op strand. De mond vol van windmolens maar niet zien wat er achter je is gebeurd.”