Er is – ook in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen – nog altijd veel gekrakeel over de aanleg van een windmolenpark in de zee voor Noordwijk. Horizonvervuiling en economische schade voor de badplaats, van die dingen. Maar het gekrakeel heeft ook wel iets dubbels. Men kijkt met een verheven oog over zee, maar mist alles wat voor de voeten ligt. Er zijn plannen voor reusachtige hotels, men bouwt het strand helemaal plempesvol met permanente paviljoens, die vroeg of laat een prooi van de golven worden, men koestert grote gaten aan de boulevard, bebouwt iedere duintop in de Zuid. Men heeft jarenlang de verloedering van het Vuurtorenplein getolereerd en van de Janus-fontein een plantenbak gemaakt.
En nu maakt men zich alleen nog maar te sappel over een paar windmolens bij Engeland.
De brief hierboven stond vandaag in de Volkskrant en is me uit het hart gegrepen. Eerder deze week reageerde ‘Anoniem’ op een ander blog van mij: “Een mondaine badplaats die men graag ziet gaat het nooit worden met zo’n boulevard en die trouwkapellen op strand. De mond vol van windmolens maar niet zien wat er achter je is gebeurd.”


de huldiging schaatsers gaat zo beginnen maar we hebben de laatste jaren te uit en te na beschreven met velen hoe noordwijk is ontstaan waarom het zo ontstaan is en waar de toekomst brengt waar en wat er van wordt gemaakt.
er zijn enkele punten waar ze mee worstelen,ze zijn dan de gevestigde orde die zich het establishment hebben aangemeten om er zelf beter van te worden of hun belangen te bevestigen en te verstevigen .
het grootste probleem is dat men zich anders wil identificeren als dat de omgeving zich presenteert.
dan is de macht in handen van de elite in de zuid.
dan nog grote plaatselijke economieën de grote hotels.
en heeft men een hogere ambitie gesteld dan het dagelijkse.
vanavond weer verder,
Don Quichotte vocht ook al tegen windmolens die er niet waren. In Noordwijk vecht men ook tegen windmolens die amper te zien zijn. Het is een grote Farce!!!
iets wat er niet meer is omdat wat er was vanzelf ook was verdwenen ook als men niet had tegengewerkt het is alleen versneld gegaan zoals gegaan is er zijn masterplannen geweest maar in kwaliteit van hun zelf het bestuur schoot te kort om de plannen uit te werken en voor het traditionele publiek wat noordwijk groot maakte waren zijn de ambitie die men nu nog stelt te hoog gegrepen omdat de markt die ze ambiëren te klein is om een badplaats te zijn of te worden zelf hadden ze de capaciteit niet in hun huis men ambieerde het wel nadat het toerisme veranderde door meer aanbod op de markt en stijgende koopkracht is door voortdurend gehakketak en zich opstellen als anti bestuurder zonder homogeniteit of samenwerking in deze situatie terecht gekomen eerst werden de mensen met bekeuringen en parkgelden weggestuurd toen moesten de achterhaalde hotels toeristen belasting en brandvoorzieningen betalen dat ze uit de markt prijsde men had geen durf en bindingen met investeerders en als die er waren maakte men ruzie alleen in woord en schrift stelde men een kwaliteit protocol op die als wit gepleisterde graven werd gezien men kreeg geen schop in de grond.de huurprijzen op het strand werden zo hoog dat alleen die strandkerken gebouwd werden en men moest wel van alles verzinnen om te exploiteren in verdien model.het werd natuurlijk allemaal door krachten van afstand geregeld die op hun monopolie geen andere ontwikkelingen zaten te wachten.het vacuüm bestuurlijk en bouwplan matig werd gecreëerd als buffer om de elite van de zuid en grote congres hotels in stand te houden.de gekozen macht zijn marionetten van deze woon en economische elite.dat is al sinds de oprichting van de badplaats zo de patat cultuur kon men niet tegenhouden dat bracht in volume in de breedte inkomen op dorp en dan maar op deze manier lege gaten en verlopen pleinen en een boulevard die trekken vertoond uit psycho van Hitchcock zo sinister en bizar dat je bang bent dat je steak in het aloude steakhouse van je bord wordt gestolen door een parkwachter die flauw is.de racebaan ging door dorp de idyllische wijkjes en straatjes werden gesloopt voor kale vlaktes of parking voor yuppen en wat dagjes lui.men wilde een manipulatie die vast liep in knip en plakwerk wat super oude rijken en voor de rest ga in voorhout wonen.de inwoners gingen elders werken en vinden dat toerisme iets wat te vergelijken is met een historische kermis die terug in de tijd gaat.het is in andere blogs door andere beschreven hoe het verder verloopt.het strand is waar alle focus op is gelegen al het andere wordt gezien als passe en een anachronisme wat in zijn schoonheid van het verval lijkt te overleven en dan net als janus en het graffitty restaurant doorzakt als de chromosomen van het materiaal dat wenst in het verloop van dag en nacht.windmolens in zee maakt niemand zich druk om alles is een nieuws en volghype als het in de opinie belangstelling staat dat is kort alles gaat snel in de beleving van het nu en het heden.villa bianca gaat nog plat voor dat het grote congres begint volgens de roep toeter tnt haalde de antenne weg om magnetische velden te reguleren.noordwijk is een gewone plaats en zal als gewone plaats behandeld moeten worden een streep onder oude aannames toerisme en bloembollen dat is nostalgie.er zijn al generaties die niet weten waar je over hebt.de wind is fuseren en snel beslissen en handelen de tijd dwingt naar ander dan het vertrouwde als de koek op is moet je overschakelen uit zelf behoud.
Goed stukje.
de klokken klinken van duin naar duin de winter is voorbij de zomer begint.
de vogels houden hun rituelen dans.
de loopgraven gesloten.
de soldaten begraven hun doden kameraden.
de strijd was hevig en gestreden.
de laatste sneeuw smelt op de duinhellingen.
dany je stond daar stil op de helling.
in het dal begroet het dorp.
eenzaam staat ze zonder dany.
de wind roept zijn strijders.
ik ben hier de zon verdrijft zijn schaduw.
sluit mijn ogen.
zie hem staan en wuift naar ons.
in vrede kom thuis.
we zeggen ons gebed.we zullen nooit vergeten.
de klokken klinken van duin naar duin.
o,dany ik hou zo van je in ontroostbaar tranen.
de zeeraket groeit en de duiven koeren.
hoeveel doden telt de weg.
de weg is lang is het waard.
klokken luiden.
de echo heelt de tijd.
fluisterend in de wind.
WINDMOLEN CENTRUM DORP,..