Met de bouw van het nieuwe raadhuis in 1887 aan de Voorstraat, verloor het oude zijn functie. Toch had dat pand het alles bij elkaar een dikke twee eeuwen uitgehouden, vraag me niet hoeveel geschiedenis zich daar tussen die muren heeft afgespeeld. De gevelsteen in het huidige pand – hoek Kerkstraat / Van Limburg Stirumstraat – herinnert nog aan dat oude Raedthuys, sterker nog: die gevelsteen maakte onderdeel uit van dat oude raadhuis en werd keurig netjes weer ingemetseld in het pand dat hier later op dezelfde plek werd gebouwd. Klik hier en je ziet die gevelsteen nog zitten in het oude pand. En er is nog een ets, waarop je het oude raadhuis ziet afgebeeld ergens aan het einde van de 18e eeuw. Ook daar is de gevelsteen zichtbaar.
Dat is het punt: die gevelsteen is het enige restant uit 1668 dat zichzelf heeft overleefd. Zij herdenkt iets wat er niet meer is.


heb me afgevraagd hoe ze dat vroeger deden ,zie het weleens ingedachte voor me er kwamen wat bollen baronnen de trap op en er zat vast een konijnburg of mark bij en een van eeden tenminste mensen die hun belangen probeerden veilig te stellen denk dat er later ook een hotel baron bijzat en een aannemer,de jonkheer was altyd burgemeester en als er wat moest komen ten gunste van het volk een waterpomp waar later door cholera het halve dorp het loodje legde zat er op de publieke tribune wat raddraaiers die joelden en door de veldwachter de trap naar buiten de straat op werden gesmeten wegens orde verstoring men was van het gepeupel af.denk dat het toen helemaal een gesloten privilege was notabelen en de rest ,heb me laten vertellen dat onder geschikte dat was zo gecreëerd uit geld ratio wie het meeste had heeft het meeste te vertellen hun hoed moesten afnemen voor de elite en notabelen wat een wereld moet dat geweest zijn hoorde van ouwe noordwijker dat ze vroeger van de honger met een stuk kouraap in de mond naar bed moesten.denk dat die ruige vissers helemaal van die poppenkast niks moesten hebben.en dat de gevestigde orde blij was dat ze op zee lange tyd bivakkeerde ondanks armoede kropen ze de kroeg in.jenever en shag was het belangrijkste en even wippen met moeders in de bedstee en het achtste kind werd gebaard en ging naar zee of land en als je echt super talent had wilde nog wel eens een super rijke uit eigen belang voor de goegemeente een leergierig kind uit het proletariaat naar de universiteit sturen.tenminste enkele wetenschappers filosofen theologen psychiaters zijn zo op de been geholpen en beroemd geworden canetti schreef over in zijn bestseller macht en massa over het onbeholpen gedoe wat nooit op termijn werkt om het volk te beheersen,tenminste het is een spiegel waar men inloopt zegt deze nobelpreis winnaar,..maakte op zijn oude dag ook nog een kindje ,goede denker authentiek vervangt het verleden met zijn tijd die anders was en hij zag aankomen maar niemand luisterde tot dat een andere Oostenrijker er was.de botsing van het idealisme met de werkelijkheid en de tout la tout in wenen alleen met freud bezig was die ook in jesse s paradijs noordwijk zat.en die op een ansichtkaart staat de deur gaat open en carl jung komt binnen,…oedipus complex is het thema,…psychoanalyse,..
Ah! Het Raad/weeshuis. Interessant geval. Is meer van behouden dan je zou denken. Ook weer niet extreem veel, maar in ieder geval een oude kelder, grote stukken van de bouwmuren en de verdiepingsbalklaag (bron: bouwtekening). Bouwmuren en balklaag zouden nog weer ouder kunnen zijn dan de zeventiende eeuw. Ik heb er een stukkie over geschreven in Aan Zee etc. Met bouwfaseringskaartje (onder voorbehoud hè, alles onder voorbehoud).
Dat nieuw gebouwde huis hoek Kerkstraat / Van Limburgstirumstraat werdt ooit bewoond door de familie Baalbergen. Een statig echtpaar waar dhr. Baalbergen het vak van kleermaker uit oefende. Aan de Van Limburgstirumstraat zat een raampje waaracher je in kleermakerszit dhr. Baalbergen aan het werk zag. Hij maakte o.a. de pakken voor de politie.
De bovenwoning (alleen bereikbaar via de voordeur in de Kerkstraat) werd verhuurd aan mevr. Hoepen, die dagelijks met haar scooter naar haar werk in de ‘van de Berghstichting’ reed.
Na het raampje volgde er in een muur ’n poortje dat toegang gaf tot de tuin van de fam. Baalbergen.
Aan het eind van die muur zit een inrit welke schuin naar beneden loopt. Die kwam uit op het erf van de boerderij van de fam. Rememmelzwaal. Rond dat erf was een koeienstal, een spoellokaal een hooimijt en de keuken en woonkamer te vinden. (er zwerft ergens een foto vanuit de toren genomen waarop dit alles goed te zien is.) Voor deze woonkamer zat een boter, kaas en eieren winkeltje, waarvan de winkeldeur uiteindelijk dan in de Kerkstraat uit kwam. De winkelmuur aan de kant van de toren schijnt de authentieke weeshuismuur te zijn.
De twee huisjes aan de ‘Van Limburgstirumstraat’ naast de inrit zijn daar door Remmelzwaal neergezet om er de ouwe dag in door te brengen. Kort nadat ze in het huisje woonden is mijnheer overleden, maar mevrouw heeft er nog wel jaren lang gewoond. In het identieke huisje ernaast woonde de familie Buijze senior van de drukkrij aan de overzijde van de van de straat.
Leuke info Jan. Dank.