Voor Janus
Sint kwam door de storm heen gejakkerd langs het Vuurtorenplein
En wattie daar zag, vervulde hem met het vreselijkste chagrijn.
Daar stond zijn oude kameraad, de Goddelijke Janus,
Op een verweerde sokkel met een gehavende kanus.
In de steek gelaten door alles en iedereen,
Van klaterende fontein verworden tot een hoopje steen.
Sint hoopt dat men zich daar in Noordwijk iets van aan gaat trekken,
En Janus niet langer laat verrekken.
Het beeld moet als de wiedeweerga weer gaan wateren
En Noordwijk weer als vanouds gaan klateren.
De Sint


zag hem net zoeven door de webcam in de striemende regen bewegen in zijn leven waar die nog steeds tegen weder winden doet weer staan hij zal niet vieren en wil weer opvieren in zijn oude leven in ascese zoals zijn omgeving doet verzwegen,…
Ja, hij staat er triest bij. En het Vuurtorenplein vervallen en verwaarloosd. Noordwijk wordt wakker!
blew mooi,noordwijk is van de beginne in slaap gevallen aan zijn belangen infuus en zijn besloten kringetje die nu even opveert voor veel cameraas aan bomen voor grote bezoekers die weer vertrekken en dan stormt t weer in een glas die luwt weer dan bleef t zoals t was dan slapen ze weer in omdat ze dat gewend zijn ,iedere vier jaar vinden ze weer een andere groep inwoners uit zo lijkt het en het is weer consensus en het zand stuift net als nu dan weer weelderig door de shame plekken waareens eens palace of zinger stond waar nog een vergeelde luchtfoto van is gesignaleerd en wat krakelee oude kranten toen ze nog aspiraties hadden en ambities het staat daar echt verwoordt als je citeert dan woon je ergens anders nice van europa en mondain exclusief en nog wat termen die flaubert en proust niet hadden misstaan in hun zoektocht naar thionville die de zandman deed verbazen je moet honderd jaar terug om het te kunnen inzien hoe het ontstond en waarom ze zich langzaam maar zeker opheffen en als ze geluk mogen hebben mee mogen drijven met de buren van het zuiden de vele wijken zuid tot westeinde ergens was janus een begin en eindfase die wees naar het grote project wat hun verder zal brengen op het einde gebouwd van de boulevard of broken dreams en zijn parrallel weg die de uitkomst moest worden dat stamde uit thirties achteruit gangen voor de toen heersende modus 800 mtr hotels mooi wit gepleisterde muren beschenen door de zon doch ook achterhaald op het laatst verscheen de Sinterklaas jo de grote en die bracht t licht zoals t licht ontstaat uit t licht wellicht dat janus t redt met zijn poreuze artrose en zal de hoop langer duren dan het geluk uiteindelijk houdt t cultuur cafe t in de gaten en we horen van de klap de wind giert hier en de regen klettert ergens aan de overkant gebeurd er iets met verpak papier we zitten droog en verwonderen r is nog een parasol film over waar reg blake jalours op is,….keep on moving,..