Blog4873: Visserstruien

ik heb begrepen dat de verschillende truien dezelfde functie had als een tatoeage
het was vaak de enige mogelijkheid om een “aangespoeld lichaam uit zee” te identificeren

op het parkeer terrein waar ze deze winter voor het eerst parkeer geld rekenen staan vrij veel auto,s geparkeerd en dat om deze tijd van het jaar het zijn vrij dure bolides bij die er op wijzen dat ze er weer aanwezig zijn de goed betaalde functies jongelui die op de lunch actie afkomen van een tientje een dame op oudere leeftijd spreekt geaffecteerd de drie letters uit om het te formuleren wat er afspeelt als we de afrit naar het strand afdalen en een stinkende blok hout waar een beklemmende geur van afkomt om de sfeer zijn podium te geven hier inside staat er op een schuifdeur die ingebouwd is in een bloemenkas dat vol zit met jongelieden met dure pakken en stropdassen en ze kijken ons aan want we zijn anders als de meerderheid van de aanwezige groep die zich niet zeker van bewust is van nog andere dan hun soort schuif in een hoekje aan en kijk naar buiten en hoor dat ze het over marketing en andere luchtkastelen hebben en over dure horloges en snelle autoos die net op de markt geproportioneerd zijn waar de garcon het even onderbreekt met de standaard lunch die de dure pakken club ook op het dis heeft staan wat dat betreft is de stand gelijk een vissers trui hangt te drogen op het lijntje voor de tuinkas met uitzicht op zee en bedenk dat de afgelegen weg van vissersfrok naar yup lang heeft geduurd en dat de visserfrok geen benul van deze creatie heeft en deze creatie geen benul van de vissersfrok heeft bedoel dat is symbool voor de tijdsgeest en zal dit ook in de tijd van de loggers mogelijk gemanifesteerd kunnen hebben dat de tijdsgeest de creatie vertegenwoordigd en zijn creatie zijn handelen wat erbij past de trend en het materialisme er om heen en de visser de ontbering en de reder die ondankbaar door de voorzienigheid achterhaald op strand de einder aftuurde en die niet meer zich afmeldde om ons geweten te sussen een roestig element op de boulevard plaatste als laatste epos waar de rolex bezitters geen interesse opwekken alleen voor de posters met fabrieks vloten waar zei het rendement van bespreken en de schaarste van de nog bestaande mogelijkheden opeens veranderd de sfeer en dispuut in technocratie over enkele nog op te lossen theoretische inzichten die meer op newe age lijken dan op porter of ayn rand stap maar eens op de blikken zijn in der ogen zijn koud en wel overwogen het gevoel en geluk zijn niet afgestemd de tijdsgeest vergiste zich en dient zich te herzien bereikte de top van het duin een bolide stoof weg met een stofwolk van turbulentie graviteit die me deed denken aan de flying arrow,…

Ik heb de trui gebreid, heb er eventueel een foto van.