het maakt niet zoveel uit natuur is natuur wat eens door god geschapen of een gelukkig toeval is ik weet het niet ben een agnost ziet het wel maar kan het niet verklaren de natuur niet en de mens niet niet in de tijd en de eeuwigheid kan alleen maar uit mijn ongebreidelde fantasie een theorie opbouwen zoals de filosofen of de mystici en monniken het deden in hun ascese is me vreemd mijn eigen wijze in alle nederigheid ontplooiend.we kunnen alleen liefhebben wat we kennen en we zullen nooit volledig kennen wat we niet liefhebben.het blijkt een kennis te wezen.het universum is een opeenvolgende gebeurtenis van eeuwen van een hoge geest.ook als we klei bakken is de steen natuur en de mortel en zand in specie veranderd is er iets gebeurd dat hecht en toch verkruimeld in de weerbarstigheid van de tijd.ieder mensen leven is een moment opname niet meer dan een flinterdunne blik op het universum die tot nu toe niet veel voor velen opbracht dan conflicten die weer als een storm in een glas water gaan liggen en zich weer voorbereiden op het volgende ongewenste element dat onwrikbaar in onze protoplasma zit. de dingen worden op het moment volbracht.de klok slaat zijn uren om het idee omdat we dat zo wilde maar de tijd in zijn eeuwigheid van natuur kent geen enkele vorm van organisme of thematiek het is een oneindig iets van een lot dat alleen een grote geest kan bepalen niet zoiets als een gebouw of een ontworpen stad maar een lot wat ze ook wel de voorzienigheid noemen maar dat moet een rede zijn waar we zelfs in de hoogste metafysica niet bevatten.denken van tijd en eeuwigheid kan ook een fundamenteel verschijnsel zijn net als verandering omdat men uit realiteit denkt en spreekt in de onbepaalde toekomst waar zelfs het geestelijke genie geen weet van heeft.geen alfa en omega of alfa en lambda of iets tussen liggend als de letters van een alfabet.zelfs de geest van de mens is tot voorkennis instaat in buiten zintuiglijke zin gewaarwording het heden is een schone schijn wat het altijd zou kunnen zijn van een bekend verleden naar een onbekende toekomst nu is een citaat uit de levendigheid van het geheugen.de natuur waar we mee begonnen en eigenlijk nog bezig zijn is een tijdelijk ingedeelde iets zoals we dat wilde de eigenlijke natuur zal weer zichzelf vormen en vestigen op zijne moment al z dat wil en zich overwoekerd zoals de jungle weer dicht groeit het beheersen en beheren van de natuur is een moment achtige hersenschim die zich afspeelt in het belangen circuit van korte termijn denken namens de mystici en mijn interpretatie
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
het maakt niet zoveel uit natuur is natuur wat eens door god geschapen of een gelukkig toeval is ik weet het niet ben een agnost ziet het wel maar kan het niet verklaren de natuur niet en de mens niet niet in de tijd en de eeuwigheid kan alleen maar uit mijn ongebreidelde fantasie een theorie opbouwen zoals de filosofen of de mystici en monniken het deden in hun ascese is me vreemd mijn eigen wijze in alle nederigheid ontplooiend.we kunnen alleen liefhebben wat we kennen en we zullen nooit volledig kennen wat we niet liefhebben.het blijkt een kennis te wezen.het universum is een opeenvolgende gebeurtenis van eeuwen van een hoge geest.ook als we klei bakken is de steen natuur en de mortel en zand in specie veranderd is er iets gebeurd dat hecht en toch verkruimeld in de weerbarstigheid van de tijd.ieder mensen leven is een moment opname niet meer dan een flinterdunne blik op het universum die tot nu toe niet veel voor velen opbracht dan conflicten die weer als een storm in een glas water gaan liggen en zich weer voorbereiden op het volgende ongewenste element dat onwrikbaar in onze protoplasma zit. de dingen worden op het moment volbracht.de klok slaat zijn uren om het idee omdat we dat zo wilde maar de tijd in zijn eeuwigheid van natuur kent geen enkele vorm van organisme of thematiek het is een oneindig iets van een lot dat alleen een grote geest kan bepalen niet zoiets als een gebouw of een ontworpen stad maar een lot wat ze ook wel de voorzienigheid noemen maar dat moet een rede zijn waar we zelfs in de hoogste metafysica niet bevatten.denken van tijd en eeuwigheid kan ook een fundamenteel verschijnsel zijn net als verandering omdat men uit realiteit denkt en spreekt in de onbepaalde toekomst waar zelfs het geestelijke genie geen weet van heeft.geen alfa en omega of alfa en lambda of iets tussen liggend als de letters van een alfabet.zelfs de geest van de mens is tot voorkennis instaat in buiten zintuiglijke zin gewaarwording het heden is een schone schijn wat het altijd zou kunnen zijn van een bekend verleden naar een onbekende toekomst nu is een citaat uit de levendigheid van het geheugen.de natuur waar we mee begonnen en eigenlijk nog bezig zijn is een tijdelijk ingedeelde iets zoals we dat wilde de eigenlijke natuur zal weer zichzelf vormen en vestigen op zijne moment al z dat wil en zich overwoekerd zoals de jungle weer dicht groeit het beheersen en beheren van de natuur is een moment achtige hersenschim die zich afspeelt in het belangen circuit van korte termijn denken namens de mystici en mijn interpretatie