Dat het aan de landzije aan Huis ter Duin grenzende delletje tot het hele Huis ter Duin-complex hoore, was in mijn tijd niet zo helder. Er liep de Rudolf tappenbeckweg tussendoor en het delletje was afgescheiden van de wereld door een roestig hek, dat op sommige plekken met duindoorns werd doorboord. Maar het hoorde er ooit wel bij, deze foto geeft duidelijk aan dat het als een soort wandelpark was bedoeld voor de gasten. Er was daar een van boomstammen gemaakte brug die twee heuveltjes verbond, maar die brug ging tijdens een onbedaarlijke storm de lucht in. Er was daar ook de Laiterie, waar men (gezonde) versnaperingen kon gebruiken. Er was ook het bollencomplex van de Tappenbecks en een villa waar schoonzoon Klein Diepold ooit bivakkeerde met zijn Tappenbeckiaanse eega. En er was later ook nog een huis op de plek links op de foto, waar het personel van Huis ter Duin was ondergebracht. Dat huis was met een onderaardse gang met het hoofdcomplex verbonden. Kortom, het delletje wás Huis ter Duin. Nu niet meer.
Blog4845: Huis ter Duin Again and Again


wij met de zeese groep ravotten daar wel eens uit de zeese groep werden er dokter,ing,filosoof,psychiater,zeekaptein ,makelaar,en wat andere schilder,groenteboer en slager,..ben de enigste die t zelfde deed altyd,…stond een ouwe bollenschuur waar onderhoudsman in woonde later max vd autobaan liep ook bewaker wij we altijd heibel mee hadden..er was een dicht bos richting rembrandt weg is later weggekapt nu villa s spinozaweg..was ook een vijver met kikkers en boomhut het was een groot terrein …we werden een keer opgesloten door onbekende in de laiterie toen we daar binnen zaten en na alles bekeken te hebben zijn we via achterdeur weer verder gegaan door de tunneltje kwamen uit andere kant werkplaats timmerman zo naar buiten en via midgetgolf tennisbaan weer op de grent…spectaculair in je jeugd ook een keer via oude keuken oude gebouw of via strand altijd leuk kwam altijd eberharter tegen de beste hotel dir ever die vond t ook geweldig in zijn oostenrijks gebrabbel,..