Blog4777: Wapperend

het was toch een evenement waar je voor een paar centen met mee kon en de spanning was toch grenzeloos met scheurende wielen piepende remmen door de bocht een schreeuwende fluit zoals de stoomboten van weleer in de mist voor deze ervaring moest men later een duur pretpark bouwen met een looping van een achtbaan we kennen het allemaal in de tijd plaatsen om weer in de stad leiden te komen op een andere manier en je weer aanpassen aan dan geldende modus maar als men steeds blijft veranderen en je vraagt toch af waarom dat zo is en wie of wat dan bepaalt zegt iemand en beargumenteerd dat dan met de zelfde ziens en denkwijze als degene die willen veranderen om enen wil of belangen doelstellingen die perfectie of centralisatie nastreven en dat loopt al sinds de industrialisatie waarbij het individu zijn identiteit verliest en orwelliaanse taferelen dagelijks zijn waar de camera en big Brother de pastoor en het geweten vervangt die zelfs de landen lijnen doet oplossen en alles wordt genormaliseerd omdat velen in die gedachte tram zitten die zelfs geen trammen of andere zienswijze of creativiteit opbrengt die wel trammen langs de kust en belgie voortgang doen vinden zelfs uit economisch toeristen factor had men de blauwe vogel langs het duinpad van uw vaderen door het duin kennen aanleggen van badplaats naar badplaats en spannende attracties aan de haltelijn en omgeving van fauna en flora ouwe geeck de duinkneuter maakte zich toen daar stabiel voor maar de provincie zag alleen de modus wat toen heerste een engels mechanisme hanteerde de tram voerder op de bok en de engelsen hieven hun trams ook op en nu hun bussen en zo moet volgens paul theroux in het drijvend koninkrijk tussen grote steden met kleine afstanden waar veel mensen zijn hun eigen redden de portugezen hebben nog steeds hun trams die we hier in het museum stopte en de leidsevaart staat de hele dag met blik vol en als je na schiphol wil heb je een handleiding nodig want alles zit in het blik en bloost en verwonderd niet niet ergeren maar verwonderen bij een zware storm bleven in een ligstoel zitten waar we het fisch en chips in verpakte de pier is gesloten en paul theroux zich afvroeg of de tram bleef lopen in blackpool en de reis een begin een midden en een eind heeft en een organist altyd zie ik je met een kustlijn die de gouden kust word genoemd en waar men op de krantkoppen leest storm ergens ver weg waar hier het gewone leven doorgaat zonder een landschap waar de reflectie van de zon ondergaat het brutale slechte weer en hier de vuurtoren knippend met een eufemisme op de leeglopende locaties die een klapperende deur van het vergeten restaurant onder de grafitty je nog eenmaal uitnodigde kijkende naar een spuitende janus waar de jeugd zeepsop in gooide en knallend over de boulevard of broken dreams hun weg naar een gespecialiseerde perfectionistische toekomst rijd met banen die in de statistieken zijn opgelost waar je afgestuurde bij vd valk vindt en sporters een armzalig profcontract nemen omdat er beter niet is en we gewoon carnaval vieren blackpool oostende scheveningen noordwijk het laat ze niet los het denkbeeldig het is een deel van ze en vanaf kind willen ze het zien al zijn ze de hele wereld over gereisd met een panorama die je in de verste vert verwonderd omdat de kust je inspiratie geeft met het zand en het bijtende zout zo zelfs dat ze beachbiking hebben uit gevonden dat ook al serieus nemen de fluit gaat de tram vertrekt er zijn geen haltes de oude conducteur roept de glip splitsing en anna kliniek men steeg in en matt walbeck speelde al been seeing yuo,..

tram op de foto gaat naar leiden hij is zonder reizigers en de wagenvoerder staat links op de front,..

leuk blewbird dank u wel,…ben er blij mede,…